Πώς
να κόψουμε την πίτα, έτσι πού ’ναι μια σταλιά;
σε
μικρές στενές λωρίδες ή σε σχήματα παλιά;
τρίγωνα
ο ένας λέει, για τετράγωνα ο άλλος,
να
την κόψουμε μπουκίτσες προτιμά ο πιο μεγάλος.
Δύσκολο
το πρόβλημά μας και δε βρίσκουμε τη λύση
πώς
να κόψουμε την πίτα· ποιος στο τέλος θα μας πείσει;
Και
ενώ το συζητάμε, βλέπουμε να σιγοβρέχει,
απ’
την τρύπια μας τη στέγη το θολό νεράκι τρέχει,
δυο
παράθυρα σπασμένα και η πόρτα σκεβρωμένη,
μούσκεμα
η κουρελού μας πού ’ναι σκοροφαγωμένη.
Μα
το μέγα πρόβλημά μας είναι τούτη η μοιρασιά
και
αναζητούμε τρόπο παίζοντας κολοκυθιά.
Πού
θα πάει, θα τον βρούμε, κι ας μην είναι ο σωστός.
Για
τα άλλα δε μιλούμε· λέμε έχει ο θεός!...