Άτεγκτος

 

Μοιράζει ποινές νεαρός δικαστής,

γεμίζει κελιά δίχως δεύτερη σκέψη.

Κι αστείων πταισμάτων δεινός τιμητής,

σαν άκαμπτος δήμιος έχει διαπρέψει.

Του νόμου το γράμμα με πάθος τηρεί,

δε βλέπει το πώς και γιατί οι συνθήκες,

στο νου του καμιά ανθρωπιά δε χωρεί,

ψυχρός και απόλυτος σ’ όλες τις δίκες.

Η στερνή γνώση τής Εγωιστούλας

 

Έφυγε νύχτα προτού να χαράξει,

δεν το περίμενα ποτέ αυτό.

Ξέρω· το βράδυ τον είχα ταράξει

με τον ακράτητο  εγωισμό.

Ένα σημείωμα στο τραπεζάκι,

τέσσερις στίχοι, οι  λέξεις πικρές:

«Άριστες είχα για σένα προθέσεις,

ίσως δεν έγιναν αντιληπτές.

Ήταν ασήκωτες οι επιθέσεις.

Έσβησες άπρεπα τ’ όμορφο χτες».

Τώρα ξεκάθαρα βλέπω τα λάθη,

πόσο αχάριστα έχω φερθεί,

πώς δεν τιθάσευσα άθλια πάθη.

Ξέρω· δεν πρόκειται να ξαναρθεί.

Πληθωρικά

 

Κάτι ωραίο και σπουδαίο θέλει να πει ο ποιητής,

αράδιασε ογδόντα στίχους κι αισθάνεται πανευτυχής.

Και ο καλός ο αναγνώστης φιλότιμα το προσπαθεί,

μέσα στο δαίδαλο των στίχων αυτό το νόημα να βρει.

Πλημμυρισμένες με πλουμίδια οι περισσότερες στροφές,

κι είναι το νόημα θαμμένο στων λέξεων τις αρμαθιές,

εικόνες και ξανά εικόνες, οι λεπτομέρειες σωρός,

ο αναγνώστης σ’ ένα δάσος κι είναι χαμένος ο τορός.

Κάτι ωραίο και σπουδαίο θέλει να πει ο ποιητής,

για τον καλό του αναγνώστη κουραστικός αφηγητής.

Το ένα τέταρτο των στίχων θα ήταν υπεραρκετό,

δε θα χανότανε το νήμα στο λυρικό κατεβατό.

Προβοκάτορες και ρήτορες

 

Δικαία η απόφαση να διαμαρτυρηθούνε,

να θέσουν τα αιτήματα για να εισακουσθούνε.

Και μαζευτήκαν οι πολλοί σε μέρα δεδομένη,

για μια πορεία ήρεμη, σωστή πολιτισμένη.

Μία μολότοφ ξαφνικά στα πόδια αστυνόμων,

απότομη εμφάνιση περίεργων ατόμων.

Η σύγχυση απλώθηκε, καπνοί και δακρυγόνα,

οι κάμερες ανέλαβαν την πλήξη τού αγώνα.

Πόση μαυρίλα κουβαλούν ψυχές προβοκατόρων;

και πόση σκοπιμότητα δηλώσεις ηγητόρων;

Επιθυμίες

 

Σωρό επιθυμίες ο Ευφραίτης,

οι απαιτήσεις του πολλές,

κι αυτό και τούτο, μα και τ’ άλλο·

δεν έχει πια αναστολές.

Ανέλεγκτες επιθυμίες,

δε φτάνουνε τα χρήματα,

σε αδιέξοδα σκοντάφτει,

πληθώρα ατοπήματα.

Αξιοπρέπεια στην άκρη,

ο ξεπεσμός του φανερός,

κανένα φίλο δεν ακούει.

Ένας Ευφραίτης θλιβερός.

Βολεμένο θράσος

 

Σαν βρέθηκε σε δυσκολία

από δική του ατασθαλία,

αμέσως έσπευσαν κοντά του

να λύσουν τα προβλήματά του.

Αγνόησαν ευγενικά

τα άθλια φερσίματα,

του συμπαρασταθήκανε

με πλούσια δοσίματα.

Κι αυτός καλά βολεύτηκε,

τις παροχές τις δέχτηκε.

Και από τότε απαιτεί

ξανά πολλά δοσίματα,

στην ίδια πάλι διαγωγή

με άθλια φερσίματα.

Η εξάλειψη της φτώχειας στην πέρα χώρα

 

Δύο φτωχοί προχθές νεκροί

και σήμερα ακόμα έξι,

μες στη βδομάδα δεκατρείς,

ο χάρος κι αύριο θα τρέξει.  

Από ασθένεια οι μεν,

από ανέχεια οι άλλοι.

Για πεπρωμένο συζητούν

υπήκοοι σε παραζάλη.

Ο φωτισμένος αρχηγός

νωρίς το είχε διακηρύξει:

Με πρόγραμμα κανονικό

τη φτώχεια θα την εξαλείψει!…

Εξισώσεις

 

Από άγνοια κινδύνου ήρωας ο Α.

Από στάθμιση κινδύνου ήρωας ο Β.

Από περιφρόνηση κινδύνου ήρωας ο Γ.

Και βραβεύτηκαν κι οι τρεις εξ ίσου…

Πλίνθοι και κέραμοι

 

Ωραίες ήτανε οι λέξεις,

ωραίες και δυο-τρεις προτάσεις

σ’ εκείνο το κατεβατό.

Μα νόημα δεν έβγαινε.

Το χειροκρότησαν πολλοί

εκείνο το κατεβατό

που τόσο υποβλητικά

διαβάστηκε στο βραδινό!

Άλλο ακροατήριο

 

Με λόγους τετριμμένους τυπικούς,

πομπώδη φληναφήματα.

Μα δεν περνούσανε στους λογικούς.

Και ύστερα κατέφυγε στην πίστη,

με λόγους γλυκερά χαϊδευτικούς.

Και μια χαρά περάσανε

και πείσανε πιστούς!

Ζούγκλα

 

Ανυποψίαστο πηδάει το κατσικάκι,

της μάνας του χορταίνει τη στοργή,

στο πράσινο τ’ ολάνθιστο λιβάδι

απολαμβάνουν την αμέριμνη ζωή.

Ο νοικοκύρης καταφθάνει μεσημέρι

και σταματάει την αμέριμνη ζωή,

κρατάει κοφτερό στο χέρι το μαχαίρι,

βελάζει η μάνα κι απομένει μοναχή.

Ολημερίς η αλεπού τροφή γυρεύει,

κοντά στην τρύπα μιας φωλιάς καραδοκεί,

το λαγουδάκι μόλις λίγο ξεθαρρέψει,

απότομα εγκαταλείπει τη ζωή.

Η καρδερίνα στο δεντράκι τραγουδάει,

κάνει για λίγο να πετάξει χαμηλά,

η γάτα με υπομονή την καρτεράει

και το τραγούδι σταματά οριστικά.

Με τάξη όλα καμωμένα κι ευφυΐα

ν’ αλληλοτρώγονται της γης τα ζωντανά,

κι εμείς με θαυμασμό για τη σοφία,

να ψάλλουμε μονίμως ωσαννά!

Ιστορία νικητών

 

Ο νικητής συγγράφει Ιστορία

με την αλήθεια του δοξαστική.

Μεταλλαγή στου χρόνου την πορεία

σε ιδεολογία διαποτιστική.

Η ιδεολογία εργαλείο·

των εξουσιαστών η πρακτική.

Σαν άλλο πολυβόλο το βιβλίο,

και μετερίζια πιάνουν οι φανατικοί.

Πολιτείας νόσος

 

Περνούσανε τα χρόνια στην αρχαία πολιτεία,

στραβά κι ανάποδα πολλά, φριχτή αδιαφορία.

Κάποτε ξεφυτρώνανε ανήσυχοι πολίτες

που δείχνανε το αύριο· δεν ήτανε προφήτες,

με στοιχειώδη λογική προβλέπανε το μέλλον,

μα τους προγκίζανε σκαιά οι κράχτες ανδρεικέλων.

Περνούσανε τα χρόνια στην αρχαία πολιτεία,

ανδρείκελα τυχάρπαστα κρατούσαν τα ηνία,

υπήκοοι πειθήνιοι τυφλά ακολουθούσαν,

οι λιγοστοί ανήσυχοι με πόνο απορούσαν.

Με τον καιρό κατάλαβαν ποια ήταν η αιτία:

Η πόλη είχε μολυνθεί από ληθοφιλία.