Ναι σε όλα

 

Ναι σε όλα η καλή του,

σιωπηλή, διαλλακτική,

σ’ όλες του τις απαιτήσεις

πάντα υποτακτική.

Ναι σε όλα η καλή του,

ο πασάς πανευτυχής,

όλες τους οι αποφάσεις

της δικής του εκδοχής.

Κάποια μέρα ένα όχι

σ’ έναν παραλογισμό,

ο πασάς εκνευρισμένος,

σε ακραίο φασισμό,

σήκωσε φωνή μεγάλη:

Αρχηγός είμαι εγώ!

Τι θα κάνει η καλή του

μπρος στον ετσιθελισμό;

(η σύζυγος, η σύμμαχος, η ευρώπη…)

Της αξιοκρατίας

 

 Ανύπαρκτα προσόντα ο συνάδελφος,

 ελάχιστη στα λόγια του ουσία.

 Ανέλεγκτα διέτρεξε τα χρόνια του·

 «ωρίμανση» μες στην υπηρεσία.

 Κι έγινε ο συνάδελφος   

 ακώλυτα διευθυντής,

 και μέσ’ από την εξουσία

 σε όλους πλέον διαφανής…

Να δείξτε κατανόηση

 

–Τι τον κρατάτε ηρακλείς;

Αδίστακτος και προπετής,

λόγια παχιά και ψέματα,

διεφθαρμένος, ευτελής,

αχρεία μαγειρέματα.

Εσμός μαζί του αναιδών

και οι βλακείες σωρηδόν.

– Να δείξτε κατανόηση,

το βλέπετε το πρόβλημα:

Μας ταλανίζει διαρκώς

του κλίματος η κρίση,

του κλίματος η αλλαγή,

η αλλαγή τής αλλαγής,

του κλίματος το κρίμα,

του κλίματος τω κλίματι,

τα κλίματα τοις κλίμασι.

Ω κλίματα, ω κρίση!

Μορφώλω

Ωραίο σώμα η Μορφώλω,

τα κάλλη της πληθωρικά,

της Αφροδίτης οι καμπύλες,

καμώματα προκλητικά.

Σαν το μαγνήτη η Μορφώλω

τραβούσε πλήθος θαυμαστές,

και νεαροί και περασμένοι

στα όνειρά τους εραστές.

Διαχυτική σε παντρεμένους,

μ’ ελάχιστες αναστολές.

Κυκλοφορήσανε οι φήμες

για επαφές αμαρτωλές.

Δυο χρόνια στη μικρή μας πόλη,

τα σχόλια απανωτά.

Μαλώσανε πολλά ζευγάρια.

Και τα διαζύγια επτά.

Και κάποια νύχτα τού Γενάρη,

αν και μεγάλη παγωνιά,

δυο σιλουέτες γυναικείες

περίμεναν σε μια γωνιά.

Δύο η ώρα κι η Μορφώλω

γλιστρούσε από μιαν αυλή,

μες στο παλτό της τυλιγμένη

και όπως πάντα κουνιστή.

Σε λίγα βήματα πιο πέρα

πήγε να στρίψει στη γωνιά.

Μια σιγανή στιχομυθία.

Στον ύπνο όλη η γειτονιά.

Πρωί-πρωί την άλλη μέρα

στη γειτονιά ορυμαγδός·

μες στο πηγάδι μια γυναίκα.

Ένας απρόσμενος πνιγμός.

(διηγήσεις τής γιαγιάς Αρτέμως)

Μετανθρωπισμός

 

Με δίκτυα νευρωνικά

εμφυτευμένα στο μυαλό

νέος επέρχεται Αδάμ,

θ’ αφήνει πίσω τον παλιό.

Ο στόχος σαγηνευτικός·

η υγιής μακροζωία,

εξάλειψη ασθενειών,

στο μέλλον η αθανασία.

Με δίκτυα νευρωνικά

το «βούλομαι» τι θα σημαίνει;

υβρίδια και ξενιστές·

από τον σάπιενς τι μένει;

Μετάνθρωποι ευγονικοί

την κάθε μέρα τι θα λένε;

για έρωτα; για μουσικές;

Άραγε θα μπορούν να κλαίνε;

Δικτατορίες

 

Με χωροφύλακες θεριά ανήμερα,

λογοκρισία, φυλακίσεις, εξορίες,

από του Κάιν τον καιρό μέχρι και σήμερα 

οι απροκάλυπτες δικτατορίες.

Οθόνες πλουμιστές, πυροτεχνήματα,

δημοκρατία, εκλογές, ελευθερίες,

πληθώρα τα θεάματα – κορήματα.

Αόρατες οι ευφυείς δικτατορίες.

Και τώρα με πυκνά ηλεκτρο-νήματα

των υπηκόων τα μυαλά κομποδεμένα.

Νοημοσύνης άλλης αποκτήματα

από «αρμόδιους» αξιοποιημένα.

Γονίδια

 

Πατέρας χρηματόφιλος, αδίστακτος, ιδιοτελής,

γαλίφης, κουτοπόνηρος, διεφθαρμένος, ευτελής.

Ο γιος του γνησιότατος, μικρόνους, αηθέστατος,

στο έπακρο αδίστακτος, ρηχός, ιδιοτελέστατος,

υπόδειγμα αριβισμού, αχρείου ετσιθελισμού.

Με πλούτο φανερό, κρυφό, το ξέρει όλο το χωριό.

Ανεκτικοί οι χωριανοί, πολλοί που τον αντιπαθούν,

όμως υπάρχουν αρκετοί που τακτικά τον εξυμνούν,

χορτάτοι με δοσίματα, συγκαλυμμένες δωρεές,

αν και γνωρίζουνε καλά τις λερωμένες διαδρομές.