Ο
ηγέτης στο βήμα με λόγο γραπτό,
απαρίθμηση
στόχων, τα θα πλεονάζουν,
προσπαθούν
κάποιοι λίγοι να δώσουν παλμό,
μα
τα πρόσωπα πλέον βαριά σκοτεινιάζουν.
Αρχηγός εκλεγμένος με ψήφους πολλών,
ακουγόταν
συχνά, και γνωστός από χρόνια,
αν
και, λίγο πολύ, όλοι ξέραν γι’ αυτόν,
λες
και τύφλα ενέσκηψε μέσα στο κόμμα.
Συνεχίζει
απτόητος, χειρονομεί,
στων
αιθέρων τα ύψη τα λόγια του τρέχουν,
σε
μιαν άλλη νομίζει πως ζει εποχή,
μετρημένοι
οι λίγοι που πια τα πιστεύουν.
Η
μουρμούρα απλώνει, το κλίμα βαρύ.
Αρχηγίας
ξανά, ποιος να θέσει το θέμα,
αγωνία
καινούρια: θα ρθουν οπαδοί;
κι
οι αντίπαλοι θα ’χουν να πούνε για ψέμα.
Ποιος
να βγει να τραβήξει με σθένος μπροστά,
οι
αρχές μας στο φως καθαρά να φανούνε,
να
τολμήσει να σπάσει των Μέσων δεσμά,
που
τ’ αηδόνια τους, ό,τι ποθούν κελαηδούνε.
Πόσα
χρόνια στο κόμμα ν’ αντέξει κανείς
σκοπιμότητες,
ίντριγκες, λάθος θυσίες,
στο
τραπέζι να φτάνουν προτάσεις διαυγείς
και
να βρίσκουνε άλλοθι στις συγκυρίες.
