Τριγύρω σου λύκοι, λιοντάρια, τσακάλια,
κι εσύ μοναχό σου ζαρκάδι.
Ξεφεύγεις τη μία, τις δύο, τις τρεις…
Βοά η ανάγκη
για «φίλους», «εταίρους», «συμμάχους».
Και πρέπει να σπεύσεις να βρεις.
Κι αν είναι παράταιρες τέτοιες φιλίες –
με λύκους, λιοντάρια, τσακάλια –
βαριές εκχωρήσεις, δεινές προστασίες,
αυτή είν’ η ζούγκλα.
Ο δεύτερος δρόμος – μεγάλο το μήκος –
να γίνεις τσακάλι, λιοντάρι ή λύκος.
Και πάλι με φόβο κοντά στα θηρία.
Μα βρίσκεις τον τρόπο…
Αυτή είν’ η ζούγκλα.
Αλλιώτικος δρόμος – μονάχα για λίγους –
να πείσεις ζαρκάδια για σίγουρους φίλους.
Μυριάδες! και όχι
δυο-τρία.
Και όλα με θάρρος μπροστά στα θηρία.
Αφόβιστα,
όταν λιοντάρια πολλά θα ρυάζονται,
όταν τσακάλια και λύκοι θα δείχνουν τα δόντια τους.
Αλλιώτικος ο δρόμος, αλλά ξεφεύγει από τη ζούγκλα όποιος ακολουθήσει αυτόν...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα Άρη!
Αρκεί να βρεθούν τα πολλά ζαρκάδια…
ΔιαγραφήΣ’ ευχαριστώ, Μαρία.
Δε νομίζω πως υπήρξε ποτέ η Ελλαδίτσα λιοντάρι, δεν θα αλλάξει ποτέ αυτό, θα γερνά ως ζαρκαδάκι, κι η γεωπολιτική της θέση, θα καθορίζει πάντα τον -αδύναμο- ρόλο της μέσα στη ζούγκλα.. Καλημέρα φίλε Άρη :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην περίοδο 1910-1915 με ηγέτη τον Ελευθέριο Βενιζέλο βρέθηκε τρόπος…
ΔιαγραφήΜας λείπει η ηγεσία σήμερα που θα τολμούσε την αξιοποίηση τής γεωπολιτικής μας θέσης. Ασήμαντοι διαδέχονται ασήμαντους. Σ’ ευχαριστώ, Πέτρα.
Δεν είναι αδύνατο όμως να βρεις ζαρκάδια....
ΑπάντησηΔιαγραφήΑρκεί να πιστεύεις ότι μπορείς!
Επιτέλους απόψε περνώ μετά από καιρό, κάνοντας ένα μικρό διάλειμμα πριν συνεχίσω όσα έχω να κάνω!
Την καλησπέρα μου φίλε Άρη!
Καλό μεγαλοβδόμαδο :)
Αδύνατο δεν είναι. Είναι όμως πολύ δύσκολο.
ΔιαγραφήΚαι αξίζει!
Σ’ ευχαριστώ, Αριστέα.
Αυτή είν' η ζούγκλα. Και δεν έχουμε καταφέρει ακόμα, να κάνουμε μια αγέλη ζαρκαδιών. Ακόμα και μπροστά στον κίνδυνο να κατασπαραχτούμε απ' τα άγρια, σκορπάμε τις δυνάμεις μας και τρώμε τις σάρκες μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣοφά τα λόγια σου Άρη και πολύ επιτυχημένη η παρομοίωση με τα ζαρκάδια. Πανέμορφα και άκακα ζώα, μα η μοίρα τα θέλει να ταϊζουν τα σαρκοφάγα θηρία. Αυτή είν' η ζούγκλα...
Μη καταφέρνοντας να πετύχουμε την αρραγή ενότητα, θα κινδυνεύσουμε να κατασπαραχτούμε ακόμα κι από ύαινες που καραδοκούν, πολύ κοντά μας.
ΔιαγραφήΣ’ ευχαριστώ, Μαρία.
Και είναι τόσα τα ζαρκάδια που ψάχνουν για σίγουρους φίλους, μα σκορπισμένα και τσακισμένα...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι είναι τόσα όμως και τα ζαρκάδια που ψάχνουν ασφάλεια δίπλα στα λιοντάρια...
Ακόμα ένα δυνατό σου ποίημα, Άρη, με καθαρό μήνυμα, επίκαιρο και πολιτικό.
Καλό Πάσχα σου εύχομαι!
Όταν εμφανίζεται ένας εμπνευσμένος ηγέτης, τα σκορπισμένα ζαρκάδια καταφέρνουν να οργανωθούν και να αλλάξουν το θηριοκρατούμενο τοπίο.
ΔιαγραφήΓια το πότε εμφανίζεται αυτός ο ηγέτης, η Ιστορία δεν έχει κάποιον κανόνα…
Σ’ ευχαριστώ, Αλεξάνδρα.
"βαριές εκχωρήσεις, δεινές προστασίες,
ΑπάντησηΔιαγραφήαυτή είν’ η ζούγκλα"
Πράγματι...
Η ζούγκλα με τους νόμους της…
Διαγραφή