Ονόματα

Μεγάλος στα μάτια μας ο Συγγραφέας,

βιβλία και άρθρα, διακρίσεις πυκνές,

απόψεων νέων γενναίος φορέας,

ποικίλες στα έργα του αναφορές.

Θερμές διακηρύξεις για ήμερα ήθη,

προτάσεις ζωής και μεστές προτροπές

το πώς κάθε μίσος να πέφτει στη λήθη,

το πώς η συνύπαρξη, ρήσεις σοφές.

Τι άτυχη όμως η μέρα εκείνη

στη σύναξη τόσων λογίων γνωστών,

μια φράση αθώα, στο τέλος να γίνει

αιτία ανοίκειων διαξιφισμών.

Παλιός ποιητής, με λεπτή ειρωνεία,

με χιούμορ και διάθεση σατιρική,

για κάποιων διακρίσεων την αφθονία

διατύπωσε άποψη αιρετική.

Μια λέξη ενόχλησε το Συγγραφέα,

το πήρε το ζήτημα προσωπικά,

και ξάφνου με λόγια βαριά και χυδαία

στο βήμα προχώρησε ορμητικά.

Οργίλος, με άκομψες χειρονομίες,

ανέσυρε φήμες παλιών εποχών.

Εγκλήσεις, φωνές για κρυφές ιστορίες

με νύξεις περίεργων επιλογών.

Κουβέντες τραχιές στην απρόοπτη δίνη,

οι φίλοι αμήχανοι, κλίμα βαρύ,

κι εμείς ενεοί θεατές, μια οδύνη·

γενναίος τού πνεύματος να εκτραπεί!

Θερμές διακηρύξεις για ήμερα ήθη,

προτάσεις ζωής και μεστές προτροπές!

Να μείνουν αυτά! Και ας πέσουν στη λήθη

μικρότητες, ζήλιες, σοφών εμμονές.

Φεύγειν εγκαίρως

Τρυφερότητας σταγόνες, χίλιες καθημερινά

και περνούσαν οι βδομάδες, όλα καλοκαιρινά.

Σαν γυρίσανε οι μέρες σε φθινόπωρο καιρό,

ξαφνική μικρή σταγόνα, φορτωμένη φασισμό.

Είπα, δε μπορεί, θα είναι κάποιο λάθος φραστικό,

ίσως άστοχο το ρήμα, ίσως το συντακτικό.

Δεύτερη χοντρή σταγόνα, προσταγή αυταρχική,

η ελπίδα μου για λάθος ήτανε φανταστική.

Μάζεψα τα πράγματά μου δίχως λόγια περιττά,

άφησα καλά και κάλλη, πέταξα στη λευτεριά.

Ήρθε - (σε 5 ρυθμούς)

Ίαμβος

Κοντά σου οι χειμώνες μου γινήκαν καλοκαίρια,

ο μαυρισμένος ουρανός πλημμύρισε αστέρια,

ανοίξανε οι δρόμοι μου που φαίνονταν φραγμένοι,

και τώρα μες στη σκέψη μου καμιά σκιά δε μένει.

Τροχαίος

Οι χειμώνες μου κοντά σου μοιάζουνε με καλοκαίρια

σκοτεινός ο ουρανός μου και τον γέμισες αστέρια,

άνοιξαν οι δρόμοι όλοι που μου φαίνονταν φραγμένοι,

απ’ τις μαύρες μου τις σκέψεις ούτε μια σκιά δε μένει.

Ανάπαιστος

Οι χειμώνες κοντά σου γλυκά καλοκαίρια,

στον κλειστό ουρανό μου πληθώρα τ’ αστέρια,

λεωφόροι οι δρόμοι που ήταν φραγμένοι

και στη σκέψη κανένα βαρίδι δε μένει.

Αμφίβραχυς

Μονάχα χειμώνες στην άχαρη ζήση

και δεν το μπορούσα να βρω κάποια λύση,

μα τώρα μαζί σου γλυκά καλοκαίρια,

στις νύχτες μου λάμπουνε πλήθος αστέρια.

Οι δρόμοι μου είναι ξανά ανοιγμένοι,

η σκέψη μου, μόνο καλά περιμένει.

Δάκτυλος

Όλο χειμώνες η άδεια μου ζήση,

μάταια μόνος μου έψαχνα λύση.

Τώρα μαζί σου γλυκά καλοκαίρια

κι ο ουρανός μου γεμάτος αστέρια,

δρόμοι καινούριοι ανοίγονται μπρος μου,

μέσα στη σκέψη ο κόσμος δικός μου.

………………………………………………

Κάτι ανάλογο η ανάρτηση «Της πεζότητας».

Σχέδια

Μεθοδικά και μακρινά τα σχέδια τα ανάνια,

πλεγμένα παραπειστικά μ’ εντάξεις και με δάνεια,

και πάντα βρίσκονταν μικροί ονομαστοί ανίκανοι

να λεν τα ναι αστόχαστα και νά ’ναι και περήφανοι.

Με τακτικούς κιτρινισμούς υπόγεια προσπάθεια

για κλίμα υποχώρησης, σε όλα ηττοπάθεια.

Σε πόστα πολυποίκιλα σιγά-σιγά κατάλληλοι,

για τις δυσώνυμες στιγμές σαν πρόθυμοι υπάλληλοι.

Οι σχεδιαστές επίμονοι, ωμές οι σκοπιμότητες,

εγχώριοι πειθήνιοι να κλείνουν εκκρεμότητες.

Με κρυφοανταλλάγματα στο ρόλο τους αδίστακτοι,

και συνεργοί, για έδρανα, υπόλογοι παρείσακτοι.

Απέναντι, υποκριτές με έωλα προσχήματα,

αβέλτεροι συνένοχοι αφήνουν τ’ ανομήματα,

αρκούνται σε ανούσια πατριωτοκηρύγματα.

Και ψήφοι απερίσκεπτων στο φασισμό χαρίσματα.

Διεκπεραιωτές

Κινήσεις πενιχρές στην αποικία,

να βρούνε λένε κάποιον αρχηγό,

ατμόσφαιρα θολή και απορία·

κοπάδι που δεν έχει οδηγό.

Κουβέντες πληκτικές χωρίς ουσία,

συνήθεις οι γελοίοι χειρισμοί,

σε όλους εμφανής η λειψανδρία,

να φταίει τάχα μόνο η εποχή;

Προσπάθειες μικρές στην αποικία,

και μένουν οι στυφές επιλογές:

ή τοποτηρητές με θεωρία

ή βολικούς μικρούς διαχειριστές.

Αηδόνια ανέστια

Κλωνί δε βρίσκουν να σταθούν, δεντρί για να φωλιάσουν

τ’ αηδόνια που απόμειναν στο δάσος το μικρό.

Κυρίαρχοι οι κόρακες, παντού αυτοί κουρνιάζουν,

και κάθε λίγο θορυβούν για το παραμικρό.

Μα κι αν τ’ αηδόνια κάπου βρουν μιαν άκρη να πιαστούνε

και πάνε να κινήσουνε γλυκούς κελαηδισμούς,

οι κόρακες δε θέλουνε τ’ αηδόνια ν’ ακουστούνε,

και τις ωραίες νότες τους σκεπάζουν με κρωγμούς.

Διπλωματία

Το κόκκινο χαλί στρωμένο και οι φαντάροι προσοχή,

με τη σειρά παραταγμένοι οφικιάλιοι, λοιποί,

χαμόγελα δασκαλεμένα και μουσικές δοξαστικές,

γυαλιστερές οι λιμουζίνες, τιμές αυτοκρατορικές.

Σε δώματα πολυτελείας περιποιήσεις ακριβές,

προπόσεις, μεγαλοστομίες, φιλοφρονήσεις γλυκερές,

καλογραμμένες διακηρύξεις τής υψηλής πολιτικής,

κατεβατά ευχολογίων πεπατημένης λογικής.

Για το σκοπό τού θεαθήναι καλοστημένα σκηνικά,

και να γνωρίζουν μόνο λίγοι τα  σκεπασμένα μυστικά.

– Μιλήστε τώρα επιτέλους να καταλάβουν οι λαοί

ποιοι απειλούν, ποιοι εκβιάζουν, ποιοι είναι οι δημαγωγοί.

Μιλήστε ανοιχτά για όλα στ’ όνομα του ανθρωπισμού,

ως πότε αίματα και βία στο σώμα τού πολιτισμού;