Α) Ιαμβικά
Σ’ αυτήν τη χώρα την ωραία,
που φαίνεται μοναδική,
το ένα κι ένα ίσον δύο
εξίσωση φανταστική.
--∞--
Πώς
να σ’ αφήσω εξουσία,
εγώ
μαζί σου μόνο ζω,
σε
βλέπω σαν περιουσία
και
πώς να σ’ αποχωριστώ;
--∞--
Θα κάνουν ό,τι χρειαστούνε
τυχάρπαστοι επενδυτές,
που ξέρουν πώς να χειριστούνε
γραικύλους νεωτεριστές.
--∞--
Πολλούς τελάληδες πληρώνει
μονίμως να υμνολογούν,
για τις βλακείες και τα αίσχη
να μη τολμούν ποτέ να πουν.
--∞--
Αδίστακτος
και προπετής ο μεν,
ανεύθυνος και αναιδής ο δε.
Άραγε πόσοι τούς ακούνε;
και πόσοι δεν αγανακτούνε;
Β) Τροχαϊκά
Ένα είναι το συμφέρον,
μόνο αυτό που λεν στενό,
άγνωστο εκείνο τ’ άλλο
που το λέγανε Κοινό.
--∞--
Δημοκοπικές οθόνες,
εκλεγμένοι
λυμεώνες,
μίσθαρνοι
κονδυλοφόροι,
τυφλωμένοι
ψηφοφόροι.
--∞--
Τι
επίδομα θα δώσουν,
πόσα
θά ’ναι τα ευρώ;
έχω
πλέον συνηθίσει,
και
μονίμως καρτερώ.
--∞--
Αποκρουστικό τοπίο
στην αρχαία πολιτεία·
διαπλεκόμενα τα πάντα
με την αριστοτυφλία.
--∞--
Τρέχει
η τεχνολογία,
τρέχει
και η Τεχνητή.
Με
το κάρο η παιδεία
τι
να σώσει, τι να πει;
