Ένας άλλος ιός

 

Αρρώστια ξαφνική, θανατηφόρα,

δεκάδες κάθε μέρα οι νεκροί

σε κάποια μακρινή ωραία χώρα,

και φάρμακο δεν έχουν οι γιατροί.

Αόριστες πολλές πληροφορίες,

καινούριος, λένε, είναι ο ιός,

τρυπάνε το μυαλό οι απορίες,

αόρατος ο ύπουλος εχθρός.

Γιατροί και βιολόγοι επιμένουν,

ζητούνε των νεκρών ιστορικό,

υπάρχουνε πολλοί που δεν πεθαίνουν,

ελπίδες να βρεθεί το μυστικό.

Ρητές τού βασιλιά οι οδηγίες,

απ’ όλους πιο πολύ ανησυχεί,

στην έρευνα πολλές οι χορηγίες

συμπέρασμα στα γρήγορα να βγει.

Περίεργες προέκυψαν ενδείξεις,

στα θύματα ευρήματα κοινά,

κοντεύουνε να βρούνε αποδείξεις.

Ενημερώνουν διαρκώς το βασιλιά.

Και να! δυο βιολόγοι καταφέρνουν

να βρούνε το μεγάλο μυστικό,

ανήσυχοι, για το παλάτι τρέχουν.

Και τώρα ο βασιλιάς σε πανικό.

Ρητές και πάλι δίνει οδηγίες

το φάρμακο αμέσως να βρεθεί,

αυξάνει τις γενναίες χορηγίες,

ο κόσμος, λέει, πρέπει να σωθεί.

Τι νά ’χουνε οι δυο ανακαλύψει

και τόσο ο βασιλιάς ανησυχεί;

Τι κίνδυνος στο μέλλον θα προκύψει,

αν κι άλλο ο ιός εξαπλωθεί;

Κατάλαβε το τι μπορεί να γίνει·

μεγάλη απειλή για βασιλείς,

αφού ο άθλιος ιός μολύνει 

μονάχα υπηκόους αφελείς!

Ίσως στο συμβατικό

 

Ελπιδοφόρα  η πρώτη του σχέση, 

η τρυφερότητα, η ομορφιά.

Όμως τα λόγια της μείναν στη μέση·

άκομψα έφυγε κάποια βραδιά.

Δεύτερη σχέση, τα λόγια ακμαία

σίγουρα φάνηκαν, όλα καλά,

μέρες και νύχτες τα πάντα ωραία,

ήταν ολόθερμη η αγκαλιά.

Μες στην αγάπη και μέσα στο κάλλος

ίσια πορεία, γλυκιά η ζωή.

Όμως στο διάβα της βρέθηκε άλλος

κι είπε πως θέλει μιαν άλλη αρχή!

Τρίτη προσπάθεια, τρίτη ελπίδα,

όλα ευφρόσυνα όπως και πριν.

Όμως η Τύχη του σάπια σανίδα,

κι έπεσε πάλι στο άθλιο πλην.

Δεν ξαναπίστεψε σ’ άλλη αγάπη,

όλες τις έβλεπε απατηλές,

έριξε πια την ψυχή του σε νάρκη,

μόνο το σώμα σε σχέσεις φτηνές.

Κι όπως κυλάει ο χρόνος και φεύγει,

η μοναξιά του κενό πληκτικό.

Μα ο παππούς απ’ το ράφι ορμηνεύει

για συνοικέσιο συμβατικό.

Διέξοδος στη ρωμαϊκή πολιτεία

 

Τον έβλεπαν τον καίσαρα που ήταν θλιβερός,

και όμως συνεχίζανε και τον χειροκροτούσαν,

χωρίς να λογαριάζουνε τι λέει ο λαός.

Χρυσούς μισθούς εισέπρατταν, ωραία τα περνούσαν.

Μα νιώσανε πως άρχισε ν’ αλλάζει ο καιρός,

οι έξυπνοι συγκλητικοί μελέτησαν τα νέα·

στις πόλεις και στην ύπαιθρο βουβός αναβρασμός,

και οι συνθήκες ώριμες για μι’ αλλαγή γενναία.

Με γρήγορες ενέργειες, σωστό συντονισμό

αλλάξανε τον καίσαρα. Μιλήσανε για λάθη.

Ελπίδες νέες μοίρασαν στον άμοιρο λαό

που κάποιο φως περίμενε με τόσα που ’χε πάθει.

Υπεύθυνοι ερευνητές καθήκον έχουν τώρα

να βρουν το παρασκήνιο σ’ αυτό το χρονικό·

στην αλλαγή προχώρησαν για να σωθεί η χώρα

ή μόνο των συγκλητικών συμφέρον μυστικό;

Του όχλου

 

Ήταν γνωστός και ευπρεπής,  

πετυχημένος, συμπαθής.

Και κάποιος τού απέδωσε βαριά κατηγορία·

πως έκλεψε πολλά λεφτά από την πολιτεία.

Σαν θυμωμένος χείμαρρος

τα λόγια ξεχειλίσανε,

πληθώρα οι αυτόκλητοι

δημιο-δικαστές.

Αρχίσανε τα σταύρωσον

με ύβρεις και αρές.

Στη δίκη αποδείχτηκε πως ήταν ένα ψέμα,

ελεεινή κατασκευή αισχρών συκοφαντών.

Και συνεργοί τους οι εσμοί δημιο-δικαστών.

Πετυχημένος, ευπρεπής.

Τώρα σε λίγους συμπαθής.

 

Αυτοί οι λίγοι πια τολμούν

λόγο καλό να πούνε.

Τα πλήθη που τον σταύρωσαν,

από την πρώτη γνώμη τους

δε θέλουνε να βγούνε…

……….             ……….             ……….            

(Η συκοφαντία μοιάζει με τη φλόγα 

που δε μπορεί να κάψει το χρυσάφι, 

μπορεί όμως να το μαυρίσει)

Αντιφασιστική ετοιμότητα

 

Ήταν μεγάλος ο αγώνας

ο φασισμός να νικηθεί,

χαθήκανε πολλοί γενναίοι

το τέρας να καθηλωθεί.

Και τώρα πια δικαιωμένοι

ελπιδοφόροι νικητές,

για την καινούρια τους πορεία

ευοίωνες προοπτικές.

Λίγοι ανήσυχοι φωνάζουν:

Να είστε πάντα ελεγκτές·

στην εξουσία φωλιασμένες

του φασισμού οι εκδοχές.

Των επισυνδέσεων

 

Εσείς που διαμαρτύρεστε για τις επισυνδέσεις

και κάνετε αυθαίρετες ακραίες υποθέσεις,

σκεφθείτε λογικότερα να δείτε την αλήθεια

και μην ακούτε τους κακούς που λένε παραμύθια.

Οι άρχοντές μας μεριμνούν για μας και τα παιδιά μας,

νυχθημερόν αγωνιούν για την ασφάλειά μας,

ακούνε στα τηλέφωνα με ποιους συνομιλούμε,

τι λέμε και τι θέλουμε και ποιους κατηγορούμε.

Μαθαίνουν τις ανάγκες μας και τα προβλήματά μας,

τους φόβους, τις ιδέες μας, τα φιλοσοφικά μας.

Εντατικά τα μελετούν σε όλες τις διαστάσεις,

με σύνεση συσκέπτονται και παίρνουν αποφάσεις:

Μοιράζουν επιδόματα στους έντρομους πολίτες,

ν’ αντέξουν την ανέχεια, μη γίνουν τρωγλοδύτες.

Το χρήμα ρέει άφθονο μ’ ευρύτατο το πνεύμα

για το καλάθι του σπιτιού, για καύσιμα, για ρεύμα

Εσείς που διαμαρτύρεστε και δυσανασχετείτε,

των στοργικών αρχόντων μας τους κόπους σεβαστείτε.

Δε θέλουνε ν’ αγχώνεστε με τις κακές μας λέξεις,

καινούριο δίνουν νόημα με τακτικές διαλέξεις:

Τις σκοτεινές υποκλοπές τις λεν επισυνδέσεις,

τις κριτικές που δέχονται τις λένε επιθέσεις,

κατάργησαν το φίμωτρο, το λένε τώρα μάσκα,

τις σιδεριές στα όρη μας τις ονομάζουν πάρκα.

Γι’ αυτούς που δε συντάσσονται με τους πειθαρχημένους,

μια νέα λέξη βρήκανε, τους λένε ψεκασμένους,

του πρόστιμου την απειλή αλλιώς την ονομάζουν,

τη λένε τώρα κίνητρο για όσους δεν τρομάζουν.

Η ρήτρα αναπροσαρμογής καινούρια ορολογία,

και αποφεύγουν να μιλούν για την κερδοσκοπία.

Ποικίλα ξεπουλήματα τα λένε επενδύσεις,

στα Μέσα πλήθος παροχές καλούνται ενισχύσεις.

Λεξούλες ολοκαίνουριες συχνά-πυκνά μάς φέρνουν,

με πρότζεκτ, βούτσερ και με πας τα λεξικά μας σπέρνουν.

Επισυνδέσεις το λοιπόν, και λέξεις κι άλλες λέξεις.

Και πράσινες πομφόλυγες· τροφή στεγνή για σκέψεις.

Λεξομπολιάσματα βροχηδόν

 

Πολύ μιλούν στα τσάνελ

σε δεδομένα πάνελ.

Κουβέντες για λονγκ κόβιντ,

προτζεκτ και φριντομ-πάς,

άλλος για τρεντ και ίβεντ,

άλλος για φουελπάς.

Σε κάποιο κεπ μού είπαν

να μπω στο γκοβ τζι αρ,

αλλιώς, να ξαναπάω

με νέο πισιαρ.

Και πού να βρω τις λέξεις·

παλιά τα λεξικά,

μου γράφουν το παρκάρω,

μα όχι το γκουγκλάρω.

Θα ψάξω κάποιο νέο,

να βρω και το γκουρμέ,

το σέλφι και το βούτσερ,

το πας, το τουρνικέ.

Πριν αρκετά χρονάκια

στον χρηματοαέρα

μου ρίξαν λιμιτντάουν,

και τώρα με φοβέρα

μου βάλανε λοκντάουν.

Με τούτα και μ’ εκείνα

μπολιάζουν και τη γλώσσα,

μπροστάρηδες τα τσάνελ

με τα σοφά τους πάνελ.

Μπουκάρει κι ο χειμώνας

κι αλλάζει ο κανόνας·

ξανά με τη φουφού

κι εκείνοι ζεμανφού.

Ωραία όμως λόγια

ακούγονται στ’ ανώγια:

δεν πρέπει να φοβάσαι,

να κάνεις πως κοιμάσαι,

και άμα πια στο σπίτι

καλοριφέρ δεν καίει,

σιγουρεμένος είσαι

με το εμαρενέι!