Τι ωραίος ο εχθρός μου, τι
πολιτισμός,
τι ευγενικές κουβέντες, τι
ανθρωπισμός!
Για φιλία μού μιλάει, για εμπιστοσύνη,
σε ειρηνική πορεία με δικαιοσύνη,
για στενή συνεργασία με
ανταλλαγές,
γι’ αμοιβαίες επισκέψεις και
συναλλαγές.
Είν’ ωραίος ο εχθρός μου, πρέπει
να το πω,
το χυδαίο παρελθόν του
πρέπει να ξεχνώ.
Θα ξεχάσω και το φόβο πως θα
ξαναρθεί
το μικρό μου χωραφάκι να το
καρπωθεί.
Μ’ έχει πλέον καταπείσει οι
προθέσεις σου αγνές,
της συνύπαρξης το πνεύμα σίγουρα
ειλικρινές.
Κι ας μου λένε κάποιοι φίλοι
με επιμονή
πως αυτή του η φιλία είναι γιαλαντζί…
