Πλησιάζουν εκλογές, το χωριό
ανησυχεί,
κοινοτάρχη θέλουνε έντιμο
και νουνεχή.
Πρώτος υποψήφιος ο Αδιστακτίδης,
δεύτερος, δυσκίνητος, ο Ασημαντίδης,
τρίτος ο φιλόδοξος Προχειροφωνόγλου,
τέταρτος, επίμονος, ο Δογματολόγλου,
πέμπτος, πάντα φλύαρος, ο Θορυβιάδης,
έκτος ο ανεύθυνος
Παραμυθιάδης.
Πού να ψάξουν; τι θα βρουν;
το χωριό ανησυχεί,
κοινοτάρχη θέλουνε έντιμο
και νουνεχή.
Κι ένα βράδυ σπίτι μου ήρθε
πληθυσμός πολύς·
ήμουνα πασίγνωστος και πολύ λαοφιλής,
διάσημος ακοντιστής με πολλά
βραβεία,
η φωτογραφία μου στα
τυπογραφεία.
Ήρθε πληθυσμός πολύς, με
παρακαλούνε:
«Τώρα μπες εσύ μπροστά, όλοι
το ζητούνε,
είσαι ικανός, γνωστός,
έδωσες αγώνες.
Το χωριό το ρήμαξαν οι απατεώνες».
Μόνο για τ’ αθλητικά, τ’
άλλα δεν τα ξέρω,
στου χωριού τα θέματα τι να
σας προσφέρω;
«Και οι άλλοι άσχετοι πριν
ασχοληθούνε,
και αφού τα έμαθαν, χρόνια
μάς πουλούνε.
Δεν πηγαίνει άλλο πια,
κάποιος να κινήσει,
τη σαβούρα τού χωριού να την
αφανίσει».
Με κατασυγκίνησαν οι αγνές
φωνές τους,
πάνω μου στηρίζουνε τις
απαντοχές τους.
Έδωσα υπόσχεση πως θα
προσπαθήσω
του χωριού τα θέματα να τα
μελετήσω.
Με πλησίασαν σωστοί άνθρωποι
ειλικρινείς,
αλλά και υποκριτές,
καιροσκόποι, διαβολείς.
Γνώμες άκουσα πολλές, τα
προβλήματα καυτά.
Κρίμα νά ’μαι άσχετος, νά ’χω
άγνοια βαθιά!
Μα θα προσπαθήσω...
