Αυτή μια νύξη απρόσεκτη, αυτός μια υποψία,
και ξάφνου, μέσα στη χαρά, απρόσμενος σεισμός.
Σαν χέρι έγιν’ ο θυμός και σαν παλάμη οι λέξεις·
οι κόλαφοί του τσουχτεροί.
Όμως κι αυτή δεν κάθισε με χείλη σταυρωμένα·
βαρύ το λεξιλόγιο, οι μύδροι καυτεροί.
Δυο χρόνων όμορφη ζωή, μια εύγλωττη αγάπη
διαλύθηκαν σε μια στιγμή,
οργή και πείσμα σύμμαχοι ορθώσανε το φράχτη
και η κοινή πορεία τους δυο δρόμοι χωριστοί.
