Έφυγε νύχτα προτού να
χαράξει,
δεν το περίμενα ποτέ αυτό.
Ξέρω· το βράδυ τον είχα ταράξει
με τον ακράτητο εγωισμό.
Ένα σημείωμα στο τραπεζάκι,
τέσσερις στίχοι, οι λέξεις πικρές:
«Άριστες είχα για σένα
προθέσεις,
ίσως δεν έγιναν αντιληπτές.
Ήταν ασήκωτες οι επιθέσεις.
Έσβησες άπρεπα τ’ όμορφο
χτες».
Τώρα ξεκάθαρα βλέπω τα λάθη,
πόσο αχάριστα έχω φερθεί,
πώς δεν τιθάσευσα άθλια πάθη.
Ξέρω· δεν πρόκειται να ξαναρθεί.
