Το κλουβί

 

Λαμπρότατες σπουδές ο Νικολής,

σημαντική στην τράπεζα η θέση,

στις τέσσερις η ώρα επιστροφής,

στενή με το επάγγελμα η σχέση.

Πανευτυχής η μάνα η φτωχή,

κάθε πρωί που φεύγει τον σταυρώνει,

στο σόι τους φορές τον επαινεί,

για τις αποδοχές του καμαρώνει.

Ευθύνες σοβαρές ο Νικολής,

λαβείν και δούναι πλήθος εταιρείες,

συσκέψεις, σχεδιασμοί μ’ επιτελείς,

και αναπόφευκτες υπερωρίες.

Τα δέκα χρόνια του κυλήσανε γοργά,

γραφείο-σπίτι η ζωή του κουρδισμένη,

κομπόδεμα γερό, με τυχερά.

Η μάνα τώρα προβληματισμένη.

Κατάκοπος πολλές φορές γυρνά,

ολίγιστος ελεύθερός του χρόνος,

χοντραίνει το κομπόδεμα καλά.

Και στο κεφάλι τακτικός ο πόνος.

Διστάζει να το πει στο Νικολή

αυτό που το αισθάνεται η μάνα:

Το πώς φτεροκοπά ένα πουλί

σε μια χρυσή περίκλειστη αλάνα.