Σε
ταπεινά φτωχόσπιτα,
σε
δώματα φανταχτερά
απρόβλεπτη
κι αδιάκριτη
της
Τύχης η καταφορά.
Κεραίες
των στιχοποιών
πιάνουν
της λύπης κύματα
και
τα μολύβια τους κινούν
στενάχωρα
ποιήματα.
Τραγούδια
μελαγχολικά
για
λάθη και για κρίματα,
του
χάρου την αδιαντροπιά,
των
Κάιν τ’ αδικήματα,
της
ξενιτιάς την απονιά,
του
Έρωτα τα πλήγματα.
Ατέλειωτα
εναύσματα
για
θλιβερά ποιήματα.
