Απομνημονεύματα

 

Δραματικές μαχών περιγραφές

στης Πίνδου τις κορφές και τις χαράδρες,

υμνητικός για τους δικούς του μαχητές

που ήσαν πράγματι γενναίοι άντρες.

Ανώτατος ο αξιωματικός

και γράφει τ’ απομνημονεύματά του.

Ποιος άραγε αντικειμενικός,

σαν ιστορεί των άλλων και δικά του;                                 

Για κάποιους που δοξάστηκαν πολύ

βαριά και αυστηρή η κριτική του,

για έναν ειδικά στάζει χολή

και διαφωνεί που στήσαν προτομή του.

Και όμως τα τεκμήρια πολλά

πως αδικεί γνωστούς με τα γραπτά του,

η πένα του διαγράφει τα καλά

με τη μελάνη τής εμπάθειάς του. 

Αυτοπεποίθηση

 

Τον θαύμασαν πολλοί

για την αυτοπεποίθησή του·

αξιοζήλευτο προσόν.

Σιγά-σιγά η οίησή του.

Και είδανε οι θαυμαστές

ποιο ήταν το ποιόν.

Εφησυχασμός

 

Τραβήχτηκε ο λύκος στη φωλιά του,

σταμάτησε γνωστές του υλακές,

κρατώντας σταθερά τα σχέδιά του

για τις μελλοντικές του αρπαγές.

Ησύχασαν τα πρόβατα στη στάνη,

απομακρύνθηκε η απειλή.

Να μην ουρλιάζει· τούτο μόνο φτάνει,

το αύριο δεν τους απασχολεί.

Αμέριμνα και πάλι συνεχίζουν,

η σκέψη τους μονάχα στη βοσκή,

τον κώνωπα μονίμως διυλίζουν,

τη στάνη την αφήνουν ανοιχτή.

Ο λύκος σαν φανεί ξανά μπροστά τους,

θα τρέχουνε και πάλι να σωθούν,

θα λησμονούνε τα καμώματά τους

και από διάφορους βοήθεια θα ζητούν.

Αντοχή

 

Εκπαίδευση ετών

σε πλήθος καταστάσεις,

αναμενόμενες και μη,

υφέσεις και εντάσεις.

Η φύση και οι άνθρωποι

σκηνοθετούν την εποχή,

και παίζεις αναγκαστικά

στο έργο «Αντοχή».

Εκπαίδευση ετών

να χτίσεις την πεποίθηση

πως ό,τι κι αν συμβεί

σε όποιαν εποχή,

μπορείς να παίζεις σθεναρά

στο έργο «Αντοχή».

Συγκρίσεις

 

Εκεί που σ’ ενοχλούνε κάποια μείον

και μοιάζει κάθε μέριμνα εχθρός,

χιονοστιβάδα πέφτει στους πλησίον,

και λες πως είμαι μάλλον τυχερός!

Κοιτώντας τα συντρίμματα στο χώμα

και των βιοπαλαιστών το σπαραγμό,

μπορεί και ένα χειρουργείο ακόμα

να σου φανεί σαν βάσανο μικρό.

Λαοί ασφαλισμένοι

 

Λογοκρισία και διώξεις, κυνηγημένοι δικαστές,

χιλιάδες οι απολυμένοι, χιλιάδες και στις φυλακές,

το βούρδουλα μπροστά τους βρίσκουν ειρηνικοί διαδηλωτές.

Και διαφθορά και προπαγάνδα. Μα οι μισοί χειροκροτούν,

μες στην απόχη τού δυνάστη ίσως ασφάλεια ζητούν.

σαν τα σκυλιά που έχουν μάθει με το λουρί να τα κρατούν.

Ανεκτικοί, συμβιβασμένοι κι άλλοι υπήκοοι-λαοί

στη σιγουριά τής παρακμής τους παγιδευμένοι εσαεί.

Σε πολιτείες προσχημάτων. Και οι δυνάστες κραταιοί.

Σήραγγα

 

Ο δρόμος ήτανε πλατύς, αμέριμνοι πηγαίναμε

και κάποιοι τραγουδούσαν,

δυο-τρεις μονάχα γκρίνιαζαν, βαριές κουβέντες λέγανε

κι όλο ανησυχούσαν.

Ο δρόμος ξάφνου στένεψε, οι πιο πολλοί τρομάξανε·

τι τάχα να συμβαίνει;

Αυτοί που πήγαιναν μπροστά αμήχανα φωνάξανε:

η στράτα μας δε βγαίνει!

Η αμεριμνησία μας σε άγχος μετατράπηκε,

βρεθήκαμε σε δίνη.

Μια σήραγγα παράξενη μας είπαν ότι φάνηκε·

τι έπρεπε να γίνει;

Μονάχα από τη σήραγγα να φύγουμε μπορούσαμε,

ν’ αλλάξουμε πορεία,

περίεργο μας φάνηκε και όλοι απορούσαμε

μ’ αυτήν την ιστορία.

Πολλοί διαμαρτυρήθηκαν, τους πρώτους κατηγόρησαν

για την ασχετοσύνη,

μα θέλοντας- δε θέλοντας στη σήραγγα προχώρησαν

χωρίς εμπιστοσύνη.

Οι αρχηγοί βεβαίωσαν πως θα τα καταφέρουνε,

τον ξέρουνε τον τρόπο,

να κάνουμε υπομονή, θα μας επαναφέρουνε

αλλά με λίγο κόπο.

Αργά περνούσε ο καιρός και υποσχέσεις δίνανε

πως σύντομα θα βγούμε,

πολλοί απελπιστήκανε και μαύρο δάκρυ χύνανε

πως ήλιο δεν θα δούμε.

Μα κάποια μέρα είδαμε του ουρανού τα χρώματα

και δέντρα και λουλούδια.

Άραγε πότε αφήσαμε της σήραγγας τα χώματα;

Αρχίσαν και τραγούδια!

Το πλήθος αναθάρρησε μ’ αυτό που αντικρίσανε,

τώρα πορεία άλλη.

Είπανε δόξα τω θεώ, και λιγοστοί δακρύσανε,

πήραν χαρά μεγάλη.

Και όμως μέσα στη χαρά, λίγοι αντιληφθήκανε

τη μαγική εικόνα·

στη σήραγγα βρισκόμασταν, εκεί παγιδευτήκαμε,

σε κάλπικο κανόνα.

Οι πονηροί μας αρχηγοί τη σήραγγα τη βάψανε

με χρώματα ωραία,

για σωτηρία μίλησαν, πολλά ξανά μάς τάξανε.

Με ψέματα γενναία.