Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Μαύρο


Πνεύμα αδέσμευτο, ήθος, ευπρέπεια,
σ’ όλα τα κείμενα ευαισθησία,
ήταν κατάδηλη η καλλιέργεια,
λέξεις πολύσημες, καλαισθησία.

Αριστοτέχνης σε θέματα καίρια
με φωτισμό συμφερόντων κρυμμένων
και αποκάλυπτε όλη την ένδεια
προβεβλημένων, βαθιά νυχτωμένων.

Φάρος και φύλακας, δίχως προσχήματα,
των πανανθρώπινων δικαιωμάτων,
αποδομούσε τα φαύλα κηρύγματα
και τις «αλήθειες» ποικίλων δογμάτων.

Λίγα τα σχόλια, όλα πολύτιμα,
στ’ όνομα άδολης ελευθερίας,
διάλογοι έξοχοι και συναισθήματα,
πνεύματα ήρεμης αυτογνωσίας.

Δίχως εμπόδια οι αναρτήσεις του,
όσο οι φίλοι παρέμεναν λίγοι.
Όταν πολλοί είδαν πια τις κινήσεις του,
τον εξαφάνισαν χακερολύκοι.

                      Στίχοι αφιερωμένοι στα σοβαρά ανήσυχα πνεύματα,
                      ανά την υφήλιο, που, όταν αρχίζουν να έχουν απήχηση,
                      τα τρώει το σκοτάδι,
                      στις δικτατορίες και στις προσχηματικές δημοκρατίες.


Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Του Δικαίου


Οι κλέφτες πολλοί. Σοβαροί, ευυπόληπτοι,
ωραίοι, λαλίστατοι στις θεωρίες.
Στους θώκους φτωχοί, μα γοργά πλουσιότατοι,
κοινό μυστικό στις θολές υποψίες.

Χωρίς συστολή, με κινήσεις ανοίκειες,
στης χώρας το σώμα αχόρταγες βδέλλες,
κινήσεις υπόγειες, μαύρες προμήθειες,
δημόσιο χρήμα σε τράπεζες ξένες.
                                     
Τυχαία η ρήξη σε κάποιο απόστημα,
βαριά στην ατμόσφαιρα η δυσωδία,
ακτίνα φωτός στο κρυφό οικοδόμημα,
για λίγο ξεσκέπαστη η ανομία.

Με ύφος αθώων γνωστοί διαπλεκόμενοι,
σε φαύλες οθόνες αλλιώς τις ειδήσεις,
ως δήθεν κατάπληκτοι, τώρα κατήγοροι,
φθηνές διακηρύξεις, δικαίου εκκλήσεις.

Σε δρόμο μακρύ ανακρίσεις ατέρμονες,
ενστάσεις και δαίδαλοι πολυνομίας,
στρεψόδικα μέσα, ασθένειες έωλες,
δηλώσεις ανέξοδης κενολογίας. 

Ως άτυχοι τράγοι πεντέξι στα σίδερα,
απείραχτες τόσες θρασύτατες βδέλλες.
Το κράτος δικαίου μονίμως μια χίμαιρα,
στου χρόνου τη σκόνη αρχαίες ιδέες.


Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Αυτό που θα 'ρθεί


Ρυάκια πολλά, μα μικρά και αδύναμα,
που μόλις ακούγονται.
Οι χείμαρροι μένουν στεγνοί.

Μακριά στον ορίζοντα άφθονα σύννεφα,
που μοιάζουν ακίνητα.
Οι άνεμοι δείχνουν αργοί.

Αθόρυβο ακόμα στα πεύκα το θρόισμα.
Υπήκοοι ράθυμοι, άρχοντες ήσυχοι.
Και ποιοι θα σηκώσουν αυτό που θα ’ρθεί…


Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

Έναυσμα


Ευτυχισμένοι οι εφτά πεντακοσιομέδιμνοι
κι από κοντά τους αστυνόμοι, ιερείς και δικαστές.
Οι άλλοι χίλιοι στο χωριό λες κι ήτανε αμέριμνοι –
οι δούλοι, οι επήλυδες, οι θήτες και οι πελταστές.

Μα ένας δούλος νεαρός, μια μέρα ζωηρός,
μισή κουβέντα ψέλλισε για λεύτερα πουλιά,
κι ο φίλος του ο έπηλυς φώναξε θαρρετός
πως είναι το ψωμί λειψό στα πιο φτωχά παιδιά.

Ακαριαία τρέξανε ακμαίοι αστυνόμοι
και κλείσανε τα στόματα με τσουχτερά ραβδιά,
και οι ανήσυχοι γονείς σαν άλλοι παιδονόμοι
αρχίσανε τις συμβουλές για στόματα κλειστά.

Θορυβημένοι οι εφτά πεντακοσιομέδιμνοι
κι από κοντά τους αστυνόμοι, ιερείς και δικαστές.
Κι οι άλλοι χίλιοι στο χωριό μένουν ακόμα αμέριμνοι.
Σιωπή και νέκρα. Όμως, άηχες μαζεύονται φωνές…


Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

Ευρώπη προχθές, χθες, σήμερα, αύριο


Ευρώπη των εχθρών λαών, του μιλιταρισμού,
του υπερίτη, των βομβών και των ναρκοπεδίων,
των δικτατόρων, των διωγμών και του εθνικισμού,
των στρατοπέδων-φυλακών και των κρεματορίων.

Ευρώπη τής συνύπαρξης και του πολιτισμού,
της ανοχής, των ιδεών και της δημοκρατίας,
των ελευθέρων πολιτών και του ανθρωπισμού,
δικαιωμάτων, αξιών τής ισοπολιτείας.

Ευρώπη των τραπεζιτών, των νάνων ηγετών,
ασύνορων εταιρειών και χρηματιστηρίων,
χυδαϊσμένων οθονών εμπορικών ηθών
και πολιτών-υποτελών των διευθυντηρίων.

Ευρώπη των ολιγαρχών τού παλαιού καιρού,
του μίσους των αλλόδοξων και της τρομοκρατίας.
Ευρώπη τού φαντάσματος του νεοφασισμού,
αριθμημένων πολιτών σαθρής δημοκρατίας.

Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

Άιντε γκρέκο


Δεν είναι ’δω τα διάσελα και οι κορφές τής Πίνδου,
με το «αέρα» να σκορπάς ορδές των φασιστών.
Δεν είναι ’δω τα οχυρά για μαχητές τού Ρούπελ
να πολεμάς ηρωικά τα στίφη ναζιστών.

Δε θα σε βομβαρδίσουνε με στούκας και κανόνια,
δε θέλουν πλέον αίματα – κοστίζουν ακριβά.
Αυτό που δεν τους άφησες να πάρουν με τα όπλα,
φθηνά το παίρνουν με χαρτιά. Αντίσταση καμιά.

Δε θα υψώσουν σβάστικα ξανά στον Παρθενώνα,
αργά σού τη φυτεύουνε βαθιά μες στην καρδιά.
Βωμοί, εστίες, τιμαλφή δεμένα στον αιώνα.
Ορίζοντας για σήμερα, στο χάος τα παιδιά.

Θα διαγραφούν Κυναίγειροι, Μελάδες, Λεωνίδες
και  τόσοι απροσάρμοστοι παλιοί εθνικιστές,
η Ιστορία σου απλή με λιγοστές σελίδες,
καθαρισμένη θα τη βρουν οι νέοι μαθητές.

Υπάκουοι υπήκοοι σε ξένη πολιτεία,
για σας θ’ αποφασίζουνε σοφοί επιτελείς.
Οι εκλογές κανονικά για τη «Δημοκρατία».
Και οι πολλοί, ανέστιοι, φόρου υποτελείς.
                                                
                                            Maastricht 23.5.2016
                                              Μετά τιμής οίκτου
                                                Ian Dedomenos
                                            ευρωπαίος υπήκοος


Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

Στη δική μας ευτοπία


Των βλεμμάτων οι λέξεις καθάριο σημάδι,
και με βήμα ταχύ στην κρυφή ρεματιά,
μοναχός στο στενό γκριζωπό μονοπάτι,
φιλικό το βουνό, ζωντανή ζωγραφιά.

Στης ιτιάς την κρυψώνα, εκείνη ολόρθη,
είχε φτάσει γοργά απ’ την άλλη πλαγιά.
Αστραπές μες στα μάτια, φλεγόμενοι πόθοι
στο γλυκόλαλο γέλιο, σε χέρια λευκά.

Λατρεμένες κουβέντες, νοήματα πλήρη,
οι ψυχές και τα σώματα αρμονικά,
μες στην άλεκτη ώρα, στου νου μας τη δίνη,
η μικρή ευτοπία μας μια αγκαλιά.

Των δρυών η σκιά, του ελάτου οι νότες,
το αφόβιστο πάτημα του ζαρκαδιού,
η αρχαία πηγή στη σχισμάδα τού βράχου,
το παιχνίδισμα – ζύγιασμα του γερακιού,
των χρωμάτων οι φλέβες μες στ’ άσπρα λιθάρια.
Πανδαισία εικόνων στο φως τ’ ουρανού.

Ευφορίας σιωπή μες στον ήμερο Μάη
κι ένας ώριμος όρκος με χέρια πλεχτά,
των βλεμμάτων οι λέξεις καθάριο σημάδι,
στη δική μας αλήθεια δικά μας κλειδιά.