Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013

Εξεγέρσεις (ανά την υφήλιο)

Σημαίες σηκώνει το πλήθος, κραυγάζει,
το δίκαιο ψάχνει, γι’ αλήθεια διψά,
ζητά οργισμένο να φύγουν οι φαύλοι,
το φως στην πατρίδα να λάμψει ξανά.

Φωτιές, προβοκάτορες, βία, αντιβία,
αιτίες, συνθήματα, λόγια θολά,
μεγάφωνα, γκλομπ, δακρυγόνα, φορεία.
Παλιά ιστορία καινούρια φορά.

Για μέρες το πλήθος απτόητο μένει,
η βία συσκέπτεται λύση να βρει,
συντάγματα, νόμους, προσχήματα ξέρει,
τη σύνεση παίζει, στις κάλπες καλεί.

Κομμάτια το πλήθος, οι λίγοι εμμένουν,
ποτάμι κομμένο, ρυάκια μικρά,
το δήμο υμνούνε οι ρήτορες, τρέχουν,
για χρέος μιλούνε γι’ αγνή προσφορά.

Σε ΘΑ απλωμένα ο δήμος ψηφίζει,
οι φαύλοι στην άκρη, καινούριοι ταγοί,
στου έθνους την άνοιξη τώρα ελπίζει,
βαθιά ονειρεύεται την αλλαγή.

Στης νίκης τις δάφνες βαριές υποσχέσεις,
χαρούμενοι ρήτορες χειρονομούν,
στο αύριο νέες προτάσεις και θέσεις.
Αιθέρων οχούμενοι αδημονούν.

Κυλούνε και χάνονται άπρακτες μέρες,
με πίστωση χρόνου τα ΘΑ καρτερούν,
μικρές αλλαγές τις φωτίζουν σπουδαίες,
οι λίγοι οσμίζονται κι ανησυχούν.

Γρανάζια παλιά με καινούριο το λάδι
αλέθουνε ήρωες των σημαιών,
συμφέρον και χρήμα μαζί στο σκοτάδι,
ηγέτες ανέλεγκτων μηχανισμών.

Αργά, σταθερά, τα οράματα σβήνουν,
ανήσυχοι γίνονται πλέον πολλοί,
ρητόρων τα πλούτη σκιές μεγεθύνουν,
ποτάμι καινούριο, το χάσμα βαθύ.

Σημαίες σηκώνει το πλήθος, κραυγάζει,
το δίκαιο ψάχνει, γι’ αλήθεια διψά,
ζητά οργισμένο να φύγουν οι φαύλοι,
το φως στην πατρίδα να λάμψει ξανά.

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Σπουδαγμένοι

Γιατρός ειδικός, ικανός επιστήμων, 
με ύφος σπουδαίου και ευπρεπής,
βαμμένο χαμόγελο, γυάλινο βλέμμα
να βλέπει χιλιάρικα τους ασθενείς.

Γνωστός για τους τίτλους διδάκτωρ Οξφόρδης,
της πρώτης βαθμίδας καθηγητής,
σε νέους εμφάνιση ως παντογνώστης,
της ύλης ανέκφραστος εκφωνητής.

Των μέσων παιδί χαϊδεμένο επί χρόνια
και γνώστης επίκαιρων νόμων καυτών,
ευχάριστες γνώμες για άδικα πλείστα,
απαίτηση όμως χοντρών αμοιβών.

Σπουδές και πτυχία, βραβεία και τίτλοι,
διπλώματα, πιάνα και γλώσσες πολλές,
στολίζουν, δοξάζουν, τις μάνες χορταίνουν
και ίσως ανοίγουν και πόρτες καλές.

Δεν κάνουν τον άνθρωπο όμως χαρίεν
σπουδές και πτυχία φανταχτερά.

Τη μόρφωση να ’χει βαθιά και ευρεία,
το ήθος, υπόδειγμα για τα παιδιά,
να μη συγκινείται για εύκολο χρήμα,
και πάνω απ’ όλα να έχει ανθρωπιά.