Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

Σφραγίδα

Σε όλα καλή, συνετή, η Μαρία
και όμορφη κι άξια και προσηνής,
στο σπίτι μας πάντα γλυκιά ηρεμία,
τι άλλο να έχω για να ’μαι ευτυχής;

Επίμονη όμως η μνήμη σε φέρνει
μπροστά μου υπέροχη ιδανική,
ποτέ από σένα ο  νους μου δε φεύγει,
ο χρόνος αμήχανος μπρος στην πληγή.

Στα δώδεκα χρόνια μαζί σου Ελένη,
γεμάτη η ζωή μου σε κάθε στιγμή.
Η Άτροπος σ’ είχε νωρίς προγραμμένη,
σφραγίδα βαριά στη δική μου ψυχή.

Σε όλα καλή, συνετή, η Μαρία
και όμορφη κι άξια και προσηνής,
μα λείπει εκείνο το άγνωστο κάτι
για να ’μαι και πάλι σαν τότε ευτυχής.

2 σχόλια:

  1. Ρεαλιστικοί οι στίχοι σας, ρέουν με ιδιαίτερη ευκολία και ζωγραφίζουν εικόνες … αν υπήρχε περισσότερη σάτιρα θα έλεγα πως μου θυμίζουν λίγο από Σουρή ορισμένα από τα ποιήματα που διάβασα όπως οι ΄΄Λόγοι Αρχής΄΄…

    Την καλημέρα μου
    Να είστε καλά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψή σου στο μπλογκ μου, και τον καλό σου λόγο, αγαπητή φίλη. Χαίρομαι που στάθηκες στους στίχους μου, (παρότι χρησιμοποιώ παλαιά …τεχνολογία).
    Το σχόλιό σου επιβεβαιώνει τη μεγάλη αξία τού διαδικτύου για την ανθρώπινη επικοινωνία. Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή