Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Το χέρσο

                                                     στον Χ.
Της ψυχής σου το χέρσο, καιρός να σκαλίσεις,
τ’ αγριόχορτα έχουνε γίνει πολλά,
λιγοστεύει ο χρόνος και δε θα γνωρίσεις
πώς φυτρώνει κι ανθίζει η ανθρωπιά.

Στο καβούκι σου μένεις για χρόνια κλεισμένος
και τους πάντες κρατάς από σένα μακριά,
στο εγώ σου με πείσμα γερά γαντζωμένος,
σε κανένα δεν έχεις απλώσει χαρά.

Αν θυμάσαι ακόμα που σ’ έχουν πικράνει
και σε σπρώξαν, στην άκρη του κόσμου να βγεις,
της χαράς προσφορά, έστω σ’ έναν, θα φτάσει,
στης ψυχής σου το χέρσο λουλούδια να δεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου