Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Νύκτωρ


– Ο ύπνος πάλι λιγοστός, και το ρολόι δείχνει τρεις,
δεινός εχθρός η νύχτα,
πότε γυρνάω στο πλευρό, πότε ακίνητος πρηνής,
και άφαντη η νύστα.

Αιτίες, αδιέξοδα με πείσμα με πολιορκούν
και μ’ άγριες διαθέσεις.
Φθορές πολλές στα τείχη μου. Πόσο θ’ αντέξουν να κρατούν
αθρόες επιθέσεις;

– Της νύχτας σκέψεις εχθρικές, σαν δράκοι απειλητικοί
με θράσος επελαύνουν.
Μα είναι όλες σφαλερές, οι δράκοι σου φανταστικοί,
τη μέρα θα πεθάνουν.


10 σχόλια:

  1. Το φως τής ημέρας γλυκαίνει κάθε φόβο και κάθε αδιέξοδο.. Ευτυχώς, ξημερώνει κάθε μέρα κι είναι αυτό μια ελπίδα για να αντιμετωπίσουμε την επόμενη νύχτα, που καταφτάνει δριμύτερη.. Καλή Κυριακή Άρη και να είσαι καλά :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι εναλλαγές φωτός και σκότους, όπως τα μέγιστα και τα ελάχιστα σ’ ένα κύμα.
      Κι εμείς σε αγώνα ισορρόπησης…

      Διαγραφή
  2. Μ' αρέσουν οι εναλλαγές στο μέτρο σου, στο έχω ξαναπεί άλλωστε.
    Κι αυτή την αιώνια μάχη του σκότους με το φως, την έχεις αποδώσει με ρεαλισμό, ένταση αλλά και αισιόδοξη κορύφωση.
    Να είσαι καλά Άρη και καλή νέα εβδομάδα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι διαρκής αυτή η μάχη.
      Τα όπλα στα χέρια μας.
      Αρκεί να μην τα καταθέτουμε ποτέ…

      Διαγραφή
  3. Οι δράκοι σου φανταστικοί!!!
    Αχ πόσοι παλεύουν με ανεμόμυλους φίλε Άρη! :))
    Καλό μήνα εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και όσο αργούν να πείσουν εαυτούς για το φανταστικό τού πράγματος, ταλανίζονται μέσα στη μελαγχολία.

      Διαγραφή
  4. Εξοστρακισμός στους "δράκους" της φαντασίας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή