Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Αναβολές διαχρονικές


Το έργο μεγάλο, βαρύ και επείγον
και βάλαμε πλάτη εργάτες πολλοί,
με πίστη στο όραμα και στο καθήκον.
Καμία στη σκέψη μας αναβολή.

Ποικίλα εμπόδια μες στην πορεία,
συμφέροντα, φόβοι, παγίδες πολλές,
οι λίγοι κουράστηκαν, βρήκαν αιτία,
εμείς αταλάντευτοι στις απειλές.

Το πείσμα μας όπλο στις δύσκολες ώρες,
η πίστη μας ίδια, και όλοι μαζί,
επίμονα βήματα στις ανηφόρες.
Αρχίσαν να φαίνονται πρώτοι καρποί,

Σκαθάρια και ύαινες χάραξαν δρόμους
εκεί που κυρίαρχη είν’ η σκιά,
αισχροί αυλοκόλακες βρήκαν τους τρόπους
και στρείδια γινήκανε αρχηγικά.

Σημάδια απρόβλεπτα μες στην πορεία,
ξεθώριασαν τόσες σωστές εντολές,
στελέχη ασήμαντα πήραν ηνία
με άλλες παράταιρες επιλογές.

Κι εμείς σε παράταιρη αμηχανία – 
παράξενη όλων μας η ανοχή.
Αξίες, οράματα, φιλοπατρία
σε άδοξη άπρεπη αναβολή.


10 σχόλια:

  1. Καλημέρα Άρη και χρόνια πολλά
    για την ημέρα

    Σε φιλώ πολύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μηδέν ανοχή πια Άρη, κι όσοι την έχουν ακόμα μάλλον φέρουν και την ευθύνη της "συνενοχής". Νιώθω την πικρία στους στίχους σου, κυρίως σε μια μέρα σαν κι αυτή που είναι φορτισμένη συναισθηματικά. Εύχομαι ειλικρινά να έρθουν οι αφορμές για πιο αισιόδοξους στίχους με ανάταση και περηφάνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ανοχή των πολλών, ασφάλεια των πονηρών.
      Με το μυαλό στους αγώνες από το ’21 μέχρι σήμερα, γράφτηκαν οι στίχοι.
      Σ’ ευχαριστώ, Μαρία.

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Παράξενη και διαρκής.
      Τι θα γράψει ο ιστορικός τού μέλλοντος;
      Σ’ ευχαριστώ, Ευρυτάνα.

      Διαγραφή
  4. "Κι εμείς σε παράταιρη αμηχανία"...
    Η εμπειρία υπάρχει, οι ιδέες υπάρχουν, το αδιέξοδο ορατό... τι μας σταματάει; Όλα αυτά τα μικρά πράγματα που καθημερινά δηλητηριάζουν την ενότητα και προβάλλονται από παντού, τα μεγάλα που δε διδαχτήκαμε ποτέ...
    Πιστεύω στον Άνθρωπο, Άρη κι ελπίζω...
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μελετώντας την Ιστορία μπορούμε να διακρίνουμε τις ομοιότητες διαφόρων καταστάσεων. Η ελπίδα είναι τελικά εκείνη που ωθεί στη δράση. Και πάντα κοντά στους αγωνιστές ξεφυτρώνουν και οι υπονομευτές. Μαζί με την ελπίδα, αναγκαία η επιμονή.
      Σ’ ευχαριστώ, Αλεξάνδρα.

      Διαγραφή
  5. Πολλά μας λέει το ποίημα,εγώ ένα βλέπω μόνο
    μου φαίνεται δηλαδή σαν να μην έχουμε κάποια
    εναλλακτική αλλαγή και σωπαίνουμε μοιρολατρικά!
    Καλό ξημέρωμα Αρη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η δημοσίευση στις 25 Μαρτίου αποσκοπεί στην υπενθύμιση των αγώνων τού παρελθόντος. Σ’ εκείνες τις εποχές που ξεκινούσαν αγώνες με πίστη στο όραμα. Κι όλο ξεφύτρωναν υπονομευτές. Οι υπονομεύσεις έφερναν την ηττοπάθεια και την αναβολή τής συνέχισης του αγώνα. Κάπως έτσι είναι και στην εποχή μας.
      Σ’ ευχαριστώ, Frezia.

      Διαγραφή