Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

Ο γάτος


Ήταν ικανός ο γάτος και υπομονετικός,
απαιτήσεις είχε λίγες, και πολύ εργατικός,
κυνηγούσε τα ποντίκια – παιδεμένος θηρευτής,
η ζωή του μετρημένη και στη φτώχεια ευτυχής.

Κάποτε τον καλοπιάσαν και του χάιδεψαν τ’ αυτιά,
του μεγάλωσαν το πιάτο με καινούρια φαγητά,
τον βεβαίωσαν πως τώρα η ζωή θα είν’ αλλιώς,
θα ξεχάσει πια τα χρόνια που τα πέρασε φτωχός.

Του καλάρεσαν του γάτου οι κουβέντες οι γλυκές –
των παλιών αφεντικών του οι σπρωξιές ήταν πολλές.
Μια καινούρια ελευθερία, νοστιμότερο φαΐ
και σαν όνειρο η νέα ευκολότερη ζωή.

Ευζωία και σπατάλη, η προσπάθεια μικρή,
τ’ ακυνήγητα ποντίκια αυξηθήκανε πολύ,
οι ανέσεις δίχως τέλος, ξένα ήθη δολερά,
και ο γάτος, θαμπωμένος, τα ’βλεπε και λιγοστά!

Μες στον ύπνο τού δικαίου, ξάφνου ήρθε συμφορά,
ο καινούριος του αφέντης βρέθηκε χωρίς λεφτά,
έβγαλε φωνή μεγάλη, φοβερός ο πανικός.
Και ξανάγινε ο γάτος ένας άτυχος φτωχός.

Σαν ζητιάνος, στους γειτόνους έτρεξε για φαγητό,
ντροπιασμένος για το χάλι, το κεφάλι του σκυφτό.
Άλλοι γείτονες τον βρίζουν, άλλοι τον περιγελούν,
κάποιοι χρηματοπαρμένοι το σπιτάκι του ζητούν.

Λόγια διάφορα του λένε άσχετα αφεντικά,
δεν πιστεύει πια κανένα, όλα φαίνονται φαιδρά.
Μόνη λύση βλέπει τώρα να κινήσει απ’ την αρχή,
μαθημένος από φτώχεια, σοβαρά να πορευτεί,
δίχως φόβο να σηκώσει το κεφάλι του ψηλά,
τις δικές του τις δυνάμεις να εμπιστευτεί ξανά.


18 σχόλια:

  1. Kαλημέρα!
    Καλό Σ/Κ!
    Από τα πιο διδακτικά σου ποιήματα, καλογραμμένο και εύηχο!
    Να είσαι καλά Άρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το κακό με τα διδάγματα, είναι που αργούν…
      Σ’ ευχαριστώ, Βαρβάρα.

      Διαγραφή
  2. Μαθήματα ζωής από έναν γατούλη!!!
    Καλογραμμένο Άρη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ατελείωτα τα διδάγματα ζωής.
      Σ’ ευχαριστώ, Ελένη.

      Διαγραφή
  3. Πόσοι άνθρωποι θα έκαναν το ίδιο με το γατούλη !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γνώριμος αυτός ο "γάτος"... Και μέσα απ' την ποιητική αλληγορία του, καταγράφεται επακριβώς η πορεία μας, τα συναισθήματα, οι ματαιώσεις και το ξεκίνημα απ' το μηδέν. Και ο κίνδυνος να μας πάρουν το "σπίτι", ή και την πατρίδα κατ' επέκταση.
    Έξοχη ποιητική έμπνευση Άρη μου! Τα συγχαρητήρια μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η πορεία μας. Και τώρα μπροστά στους κινδύνους.
      Καθήκον μας η ανασύνταξη και η χάραξη νέας πορείας.
      Ανάλυση των στίχων το σχόλιό σου, Μαρία. Σ’ ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  5. Κρίμα, γιατί ο γάτος φημίζεται για την ευφυϊα του, αλλά αφού "τσίμπησε" το τυράκι, σαν τον ποντικό, καιρός του..."τις δικές του τις δυνάμεις να εμπιστευτεί ξανά".. :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και οι ευφυείς διαπράττουν λάθη.
      Πάντως η δύναμη πάντα υπήρχε…
      Σ’ ευχαριστώ, Πέτρα.

      Διαγραφή
  6. Ο παραλληλισμός αυτός απολύτως εύστοχος.
    Το θέμα είναι αν στο τέλος θα τα καταφέρει ο γάτος
    να επιβιώσει κάτω απ' τα νέα δεδομένα.
    Ελπίζω κάποια στιγμή να ακολουθήσει ένα τέτοιο ποίημα σου
    όπου ο γάτος θα βγει νικητής κάποια χρόνια μετά τη φτωχοποίησή του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι επανειλημμένες περιπέτειες του παρελθόντος αποτελούν σημαντική εγγύηση.
      Θα χρειαστούν πολλά χρόνια.
      (Μια απάντηση στην ανάρτηση «Παξ Γιουροπιάνα»)
      Σ’ ευχαριστώ, Φλώρα.

      Διαγραφή
  7. Και βρίσκω ξανά τον κόσμο και τους νόμους της κίνησής του σε μερικούς στίχους! Άρη, χαίρομαι τόσο που σε ξαναδιαβάζω! Κι ελπίζω ο γάτος να σε διαβάζει κι αυτός!
    Καλό μήνα να έχεις, δημιουργικό!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου δίνει μεγάλη χαρά η επίσκεψή σου, Αλεξάνδρα.
      Και βεβαίως και το περιεκτικό σου σχόλιο.
      Ο γάτος δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα μελετηρός. Και πολλοί νόμοι τής κίνησης του κόσμου παραμένουν αδυσώπητοι.
      Σ’ ευχαριστώ πολύ.

      Διαγραφή
  8. Σα να τον ξέρω αυτόν το γάτο!!
    Εύχομαι μόνο να εμπιστευτεί ξανά τις δικές του δυνάμεις, αλλά και να τον αφήσουν τα κάθε είδους άσχετα αφεντικά να το κάνει...γιατί του την έχουν στημένη στη γωνία όλοι!
    Όσο έξυπνος κι αν είναι, αν οι άλλοι του αρπάζουν από τα χέρια όσα ποντίκια πιάνει, νηστικός θα μείνει και θα πεθάνει κι από ασιτία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πότε άθλια, πότε άσχετα αφεντικά.
      Να ψάχνει και να μη βρίσκει βάσιμα. Εδώ και πολλά χρόνια τώρα…
      Σ’ ευχαριστώ, Μαρία.

      Διαγραφή