Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018

Αλυσιτελείς


Οι εκλογές ευνοϊκές, ήμουν κι εγώ επιτελής,
η δράση μου σημαντική, σε όλα μου επιμελής.
Σε γραμματεία κρατική  που ήτανε οκταμελής,
ως αμοιβή των κόπων μου με βάλαν επικεφαλής
και όρκο έδωσα ρητό να καταστώ εθνωφελής.

Δεν πέρασε πολύς καιρός, του υπουργείου εντολείς,
βρήκανε πως η σύνθεση ήτανε κάπως ατελής
κι εντός τεσσάρων ημερών, κατόπιν νέας εντολής,
η γραμματεία των οκτώ κατέστη δωδεκαμελής.

Ήτανε μια απόφαση εξόφθαλμα ανωφελής
κι εγώ που δεν κατάλαβα – ήμουν ακόμη αφελής –
είπα πως η διεύρυνση δεν θ’ αποβεί επωφελής
και συν τοις άλλοις, προφανώς, ταμιακώς επιβλαβής.

Μαινόμενος διευθυντής, τού υπουργού υποτελής,
μου τόνισε ορθά κοφτά «η θέση σου επισφαλής».
Το βούλωσα κανονικά να είμαι πάλι ασφαλής.
Κατέφθασαν οι τέσσερις διορισμένοι εισβολείς.

Ο πρώτος κάπως σχετικός, ο δεύτερος σκέτη ιλύς,
ο τρίτος, αν και ευφυής, μονίμως ήταν αμελής,
ο τέταρτος απ’ την αρχή φερόταν ως φρενοβλαβής.
Από του κράτους τούς μαστούς οι αμοιβές πολυτελείς.

Εν όψει νέων εκλογών, κομματισμένοι διαβολείς
μηνύματα μας έστειλαν με κάποιες νύξεις απειλής –
πάντα κοντά στις εκλογές, οι καταστάσεις ευτελείς –
κι οι τέσσερις αισθάνθηκαν απόλυτα ανασφαλείς.
Αρχίσαν κομματοδουλειές, η εργασία πλημμελής.
Έδινα άδειες σωρηδόν με υπογείους εντολείς.

Τ’ αποτελέσματα στραβά, ήρθαν οι άλλοι επιτελείς,
τη θέση μου κατέλαβε των άλλων ο επιμελής.
Εντός ολίγων ημερών απολυθήκανε οι τρεις,
τη γλίτωσε ο τέταρτος που έδειχνε φρενοβλαβής.

Του νέου πλέον υπουργού οι διαλεχτοί υποβολείς
ξέραν τη φάμπρικα καλά:  η γραμματεία ατελής! –
δικούς τους είχανε κι αυτοί, πληθώρα τούς ανωφελείς –
κι η γραμματεία των οκτώ κατόπιν άλλης εντολής,
διευρυμένη αφειδώς, κατέστη εικοσαμελής!

Περάσαν χρόνοι και καιροί,  οι νόμοι αλυσιτελείς,
λόγια πολλά, λόγια παχιά, εθνοβλαβείς επιτελείς.
Και κάποια μέρα, ξαφνικά, ήρθανε ξένοι εντολείς.
Μας πήρε και μας σήκωσε Δικός τους Μεφιστοφελής…



7 σχόλια:

  1. Όταν πυκνές οι αναρτήσεις,
    μένουν τα σχόλια κλειστά,
    να ξεκουράζονται οι φίλοι,
    που με τιμούνε τακτικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άρη μου, οι δημιουργίες σου δεν μας κουράζουν καθόλου. Ίσα ίσα θα Έλεγα.
    Ένα ακόμα σατυρικό σου ποίημα, πολύ όμορφο, χαριτωμένο, καυστικό και πέρα για πέρα αληθινό μιας πραγματικότητας που μας συνοδεύει εδώ και δεκαετίες στον δημόσιο βίο μας, σάρκα εκ της σαρκός μας.
    Να είσαι καλά, να δημιουργείς να σε χαιρόμαστε.
    Καλή βδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. «Εδώ και δεκαετίες. Σάρκα εκ της σαρκός μας»
      Να είσαι καλά, Γιάννη.
      Σ’ ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  3. Πολύ έξυπνη και δύσκολη φαντάζομαι, η ποίηση με ομοιοκατάληκτες λέξεις του "ιλύς". Και το αποτέλεσμα, σε δικαιώνει φίλε Άρη. Εύστοχος, καυστικός και συνειρμικά με πήγες σε δικές μου αντίστοιχες εμπειρίες με Γραμματείς (και Φαρισαίους).
    Ως και το σχόλιο σου που εξηγεί τις φορές που κρατάς κλειστά τα σχόλια,είναι κατατοπιστικό και ευφάνταστο.
    Καλή εβδομάδα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πώς λέμε Υλιστική φιλοσοφία, εγώ βρήκα υλικό και το …διέστρεψα σε Ιλυστική ομοιοκαταληξία…
      Σ’ ευχαριστώ, Μαρία.

      Διαγραφή
  4. Η... φρενοβλαβής ιεραρχία μέσα από τους εξαιρετικούς στίχους του Άρη Άλμπη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή