Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Ισχνές Αγελάδες (2011 - ;)


Η καλοπέρασή μας ήταν ως εδώ,
υβριστικές καταναλώσεις και σπατάλες,
στον εύκολο κατήφορο ως το γκρεμό,
με δανεικά οι απερίσκεπτες δαπάνες.

Τώρα που φτάσαμε επί ξυρού ακμής,
ν’ αφήσουμε τους κοπετούς και τις κατάρες,
να ξαναμπούμε στον τορό της λογικής,
κι ας αγνοήσουμε επιτέλους τις φανφάρες,

Μη καρτερούμε από μηχανής θεό,
μόνοι μας πια μπροστά στην κόπρο του Αυγείου,
να θυμηθούμε τον καλό μας εαυτό,
και να μαζέψουμε τις ώρες καφενείου.

Και τα συνθήματα να πέσουν στο κενό,
παλιοί μας ενθουσιασμοί να ξεθωριάσουν,
και οποιονδήποτε φιλόδοξο φελλό,
με περιφρόνηση οι ψήφοι να τον θάψουν.

Σ' αυτούς που έχουν το μυαλό στην αρπαγή,
μην επιτρέψουμε ξανά μπροστά να βγούνε,
να σταματήσουμε να δείχνουμε ανοχή,
καιρός σε κλέφτες θεσμικούς ν’ αντισταθούμε.

Κι αυτοί που χρόνια είναι μόνο τιμητές,
και κήρυκες διαπρύσιοι τυφλών αγώνων,
ωσότου βρούνε δυο προτάσεις λογικές,
στο περιθώριο να μείνουνε των χρόνων.

Το άδικο να βάλουμε στην άκρη πια,
και για το δίκαιο ξανά ν’ αγωνιστούμε,
να θυμηθούμε την παλιά μας ανθρωπιά,
και την πατρίδα μας να μην την αγνοούμε.

Στη φτώχεια που ξανάρχεται ορμητικά,
χωρίς συμφέρον ενωμένοι να σταθούμε,
να βρούμε πάλι τη δική μας λεβεντιά,  
μ’ ελληνικό φιλότιμο να πορευτούμε.

2 σχόλια:

  1. Όσο κι αν διδαχτήκαμε από μικροί να μην είναι προτεραιότητά μας η αξιοπρέπεια αλλά ο διορισμός, όσο κι αν ταυτίσαμε τις προσβολές με την κοινή λογική, ήρθε η στιγμή να δούμε, έστω και φευγαλέα, την αλήθεια...Κι αν την μπλέξουμε με την αλληλεγγύη, νάτος μπροστά μας ο άλλος δρόμος!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτός ο άλλος δρόμος, που όλο φαίνεται στο βάθος κι όλο ξεμακραίνει…
      Σ’ ευχαριστώ, Αλεξάνδρα,

      Διαγραφή