Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Ανυποχώρητα


Όσο κι αν είναι βαθιά η πληγή,
όσο κι αν είναι ο πόνος οξύς,
μη φοβηθείς, μη σκεφτείς τη φυγή,
όρθιος πάλι μπορείς να σταθείς.

Όσα συντρίμμια κι αν βλέπεις μπροστά,
και τελειωμένη να μοιάζει η ζωή,
όσο κι αν φαίνονται όλα σαθρά,
πάντα υπάρχει μια νέα αρχή.

Άπειρη η δύναμη μέσα στο νου,
όλα μπορεί να τα χτίσει ξανά,
σπρώξε γερά στη μεριά του καλού,
μη καταλήξεις της τύχης βορά.

2 σχόλια:

  1. Ολα θα πρέπει να τα περιμένουμε καλά και κακά, να μάθουμε να πολεμάμε και να υπομένουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι, σαν πόλεμος η ζωή μας.
      Ένας αγώνας διαρκείας.

      Διαγραφή