Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

Μόδα


Με βελόνες, χαλκάδες και βίδες
στολισμένα τα χείλη, τ’ αυτιά,
τρυπημένα τα φρύδια κι η γλώσσα,
καρφωμένα κουμπιά στην κοιλιά.

Επί τούτου τα ρούχα σκισμένα,
ξεβαμμένα σαν ράκη παλιά,
ξεφτισμένα, κομμένα, ξυμένα,
πληρωμένα, και δη ακριβά.

Λένε μόδα πως έγινε νέα
σαν επαίτες πολλοί να γυρνούν,
ό,τι κάποτε ήταν ασχήμια
τώρα σύγχρονο να θεωρούν.

2 σχόλια:

  1. Διάβασα το ποίημα αυτό σαν σχόλιο σου και πολύ μου άρεσε, αστείο αλλά αληθινό και διδακτικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε μας φτάνει η διάχυτη ασχήμια των «ζωγραφισμένων» τοίχων, των κουρελιασμένων αφισών κλπ, έχουμε και την κινούμενη ασχήμια των «ντυμένων».
      Σ’ ευχαριστώ, Frezia, για το σχόλιό σου.

      Διαγραφή