Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Στο Κόμμα


Κάποτε ήρθε κοντά μου το Κόμμα,
μέλος του μου ’παν να γίνω κι εγώ,
ήμουνα νέος, μεγάλη η φλόγα
για την πατρίδα μας να στρατευτώ.

Ήρθαν συσκέψεις, πολλοί μαζεμένοι,
πάθος κι αγώνας για το σωστό,
ΛΙΓΟΙ μονάχα, γερά κολλημένοι
με το παλιό αλλά και το εγώ.

Σκέψεις, ιδέες, κινήσεις, τρεχάλα,
και το καθήκον μας ο οδηγός,
κάποτε γίνονταν πράγματα άλλα,
όμως τυφλός ο ενθουσιασμός.

Κι όπως ο χρόνος γοργά προχωρούσε,
γίνονταν κι άλλα καινούρια στραβά,
κι όποιος ρωτούσε, λες και τολμούσε
με την αλήθεια να τα ’χει καλά.

Λίγο το λίγο,  την όλη πορεία
την καθορίζαν οι ΛΙΓΟΙ παλιοί
και οι πολλοί - η γνωστή ιστορία-
γίνονταν όλο και πιο αραιοί.
                          
Χρόνια περάσαν και φύγαν και πάνε,
γεύση στυφή, η αλήθεια πικρή,
λες κι είναι νόμος, οι λίγοι νικάνε,
και των πολλών περισσή ανοχή.
    
Ή μες στο Κόμμα θα τρως τη ζωή σου
ή μακριά θα σε τρων τα στραβά,
κι όλοι αυτοί που μαδούν την ψυχή σου,
θα σε καλούν οπαδό στα τυφλά.

6 σχόλια:

  1. Αλήθεια τυραννική και αδιέξοδη.
    Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψή σου, αγαπητέ μου φίλε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσο πικρή, είναι μερικές φορές αυτή η αλήθεια...
    Δεν γλυκαίνει η γεύση της ούτε με τους στίχους σου!
    Καλησπέρα Άρη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αν ήταν μερικές φορές θα ήταν καλά…
    Καλημέρα, αγαπητή μου Καρυάτιδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ναι, δεν χρειαζόταν να γράψω αυτές τις δύο αναρτήσεις, αρκούσαν οι στίχοι σου για να πω ό,τι αισθάνομαι, ότι πιστεύω ότι πρέπει να ακουστεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρειάζονται πολλές εμπειρίες, είτε άμεσες είτε έμμεσες από φίλους, για να κατανοήσει κανείς την αξία τής αντίστασης μέσα στις συλλογικότητες. Πάντως οι συλλογικότητες είναι αναγκαίες.
      Αναγκαία όμως προϋπόθεση για να επιτελέσουν το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν, είναι η αξιοπρέπεια του καθενός. Αυτή είναι το ανάχωμα στην τάση επιβολής αυτών που έχουν ως γνώμονα είτε το «αλάθητό» τους είτε το συμφέρον τους.

      Διαγραφή