Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Ηχώ

                                        (μνήμη Ανατολής Κ.)
Βροντές κι αστραπές στη φυγή σου
κι οι λέξεις σου ήταν στη λάσπη κοντά,
σαν κάποιος αγνώριστος μες στη φωνή σου.
Και όμως! Φωτίστηκαν λόγια παλιά.

Μετά τα συντρίμμια, εσύ τη ζωή σου
αμέριμνος, ήσυχος και ευειδής,
καινούρια η κοίτη, κρυμμένη η ψυχή σου,
υποκρισίας δεινός ποιητής.

Μα ήρθε η ώρα τής νέας φυγής σου,
που είναι διωγμός κι όχι νέα φυγή,
ο λόγος τής άλλης στην κεφαλή σου,
λες κι είναι ηχώ τής δικής σου φωνής.

Βρεθήκανε άλλα, ως Νέμεση, χείλια,
δικαία να ρίξουν ευθεία βολή,
αργή, αλλά ήρθε σωστή τιμωρία,
οι πάντες να δουν τη γυμνή σου ψυχή.


8 σχόλια:

  1. Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο, φίλτατε Άρη...
    Καλό απόβραδο και καλή εβδομάδα εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να όμως που, πριν ο ήλιος αποκαλύψει την αλήθεια, προλαβαίνουν οι άθλιοι και ρημάζουν τους ανυποψίαστους. Να είσαι καλά, αγαπητέ μου φίλε.

      Διαγραφή
  2. Θεία Δίκη;
    Λυτρωτικοί οι στίχοι σου. Χωρίς να ξέρω σε τι αναφέρεται, εμπιστεύομαι πάντα την ετυμηγορία της...
    Καλή εβδομάδα να έχεις Άρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Ανατολή Κ. ήταν μια αγνή ψυχή, θύμα ενός γυμνόψυχου. Αν υπήρχε θεία δίκη, θα την είχε προστατέψει εγκαίρως. Να είσαι καλά, αγαπητή μου Μαρία.

      Διαγραφή
  3. Kαλησπέρα!
    http://stixo-mythia.blogspot.gr/2013/10/blog-post_17.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά, Γιώργο, ευχαριστώ πολύ για τη δημοσίευση των στίχων μου.

      Διαγραφή
  4. Καλησπέρα. Πάντα "κατάθεση ψυχής" οι στίχοι σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ευχαριστώ πολύ, φίλε μου Ευρυτάνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή