Του Α
Τρυφερά και θερμά τα υπέροχα λόγια της,
ανθηρή μυγδαλιά η ματιά της,
μέχρι τώρα καμιά δε συνάντησα όμοια της.
Είπε σβήνει τα όποια παλιά της.
Μια ωραία αλήθεια μπροστά μου απλώθηκε,
ξεκινήσαμε δρόμο γεμάτο λουλούδια,
και των δυο μας η πίστη γλυκά δικαιώθηκε
κι από τότε στη ζήση μας μόνο καλούδια!
Του Β
Τρυφερά και θερμά τα υπέροχα λόγια της,
ανθηρή μυγδαλιά η ματιά της,
μέχρι τώρα καμιά δε συνάντησα όμοια της
Είπε σβήνει τα όποια παλιά της.
Διθυράμβους για μένα με ζήλο εκφώνησε,
τα προσόντα μου βρήκε σπουδαία,
σαν λαχείου τον πρώτο λαχνό με θεώρησε
και η τύχη της είπε ακμαία.
Των επαίνων τα χάδια γλυκά μ’ αποκοίμισαν
μες στα δίχτυα φτηνής κολακείας,
το σκοπό της σαν πέτυχε, όλα τελείωσαν.
Πληρωμή εθελοτυφλίας.
