Ωραίο σώμα η Μορφώλω,
τα κάλλη της πληθωρικά,
της Αφροδίτης οι καμπύλες,
καμώματα προκλητικά.
Σαν το μαγνήτη η Μορφώλω
τραβούσε πλήθος θαυμαστές,
και νεαροί και περασμένοι
στα όνειρά τους εραστές.
Διαχυτική σε παντρεμένους,
μ’ ελάχιστες αναστολές.
Κυκλοφορήσανε οι φήμες
για επαφές αμαρτωλές.
Δυο χρόνια στη μικρή μας πόλη,
τα σχόλια απανωτά.
Μαλώσανε πολλά ζευγάρια.
Και τα διαζύγια επτά.
Και κάποια νύχτα τού Γενάρη,
αν και μεγάλη παγωνιά,
δυο σιλουέτες γυναικείες
περίμεναν σε μια γωνιά.
Δύο η ώρα κι η Μορφώλω
γλιστρούσε από μιαν αυλή,
μες στο παλτό της τυλιγμένη
και όπως πάντα κουνιστή.
Σε λίγα βήματα πιο πέρα
πήγε να στρίψει στη γωνιά.
Μια σιγανή στιχομυθία.
Στον ύπνο όλη η γειτονιά.
Πρωί-πρωί την άλλη μέρα
στη γειτονιά ορυμαγδός·
μες στο πηγάδι μια γυναίκα.
Ένας απρόσμενος πνιγμός.
(διηγήσεις
τής γιαγιάς Αρτέμως)
Κυλάει το μέτρο κι ο ρυθμός, Άρη μου, όπως σε όλα σου τα ποιήματα και αναδεικνύεται το δράμα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟμολογώ λυπάμαι για τη δολοφονία της όμορφης Μορφώλως. Βλέπεις; Οι άντρες στο απυρόβλητο, πάντα. Και τότε και σήμερα. Εκείνη ήταν η ...ένοχη και τη δολοφόνησαν.
Έχω κάποια βιώματα, Άρη μου για αυτές τις "παραδόσεις", που δεν τις θεωρώ καθόλου αθώες ή ηθικοπλαστικές σε μια κοινωνία που είναι πνιγμένη στην υποκρισία και το ψέμμα.
Συνέχισε απτόητος, Άρη μου, ακολουθούμε.
Σ’ ευχαριστώ πολύ, Γιάννη, για τον διεισδυτικό σχολιασμό σου. Με το ποίημα αυτό περιγράφω τις συνθήκες που οδήγησαν σε ένα έγκλημα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι δεν πρόκειται για φανταστικά περιστατικά.
Για τα βιώματα που γράφεις, ναι έχω κι εγώ πολλά, σχετικά με τις βάναυσες «παραδόσεις» που δεν έχουν εκλείψει ακόμα.
Βρε, τί είχαν δει τα μάτια τής γιαγιάς Αρτέμως, αν και το αποτύπωσες τοσο τέλεια, Άρη μου, σα να το είχαν δει τα δικά σου μάτια! Μεγάλο χάρισμα! Καλό σου βράδυ.🌷
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολλά εναύσματα στιχοποιίας από τις διηγήσεις αυτής τής γιαγιάς. Πολλές εμπειρίες από τα πάθη των ανθρώπων.
ΔιαγραφήΣ’ ευχαριστώ, Πέτρα!