Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Άνοιξή μου


Μυγδαλιά μου ανθισμένη,
άνοιξή μου ακριβή,
αν μου φύγεις, αν μου λείψεις,
τι τη θέλω τη ζωή.

Όταν με αφήνει ο ύπνος
μες στη νύχτα τη βαθιά,
την αγάπη μου φουντώνει
η ανάσα σου η γλυκιά.

Το πρωί σαν ξημερώσει,
είσαι η ανατολή,
πιο μεγάλη, πιο ωραία
από την πραγματική.

Μ’ αγκαλιάζεις με λατρεία,
μεταξένια τα φιλιά,
και τα μάτια σου μου λένε
«σ’ αγαπώ αληθινά».

Δύο χρόνια η ζωή μας
έχει πάντα ξαστεριά,
τον ορίζοντα κοιτάμε
μ’ αισιόδοξη ματιά.

Ο καθένας για τον άλλο
στήριγμα κι απαντοχή,
σ’ όλα σίγουροι για πάντα
θα τραβούμε στη ζωή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου