Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Απ' το Άλφα στο Ωμέγα δυο φορές, μόνο για σένα


Άνοιξή μου πανωραία και Ανέφελη αυγή,
Βάλσαμο σε κάθε πόνο, Βάμμα στη βαθιά πληγή.
Γαληνεύω στη μιλιά σου και Γλυκαίνω τους καημούς,
Δέντρο σκιερό κοντά μου, Δάφνη με πολλούς ανθούς.
Εξοχή λουλουδιασμένη και Ελπίδα μου γλυκιά,
Ζείδωρό μου αεράκι και Ζεστή μου αγκαλιά.
Ηρεμίας μου λιμάνι, Ημερεύεις την ψυχή,
Θαλπωρή μες στη ματιά σου, Θαύμα κάθε χαραυγή.
Ιστορία της χαράς μου, Ιαματική πηγή, 
Κήπος μέσα στην καρδιά σου, Κυκλαμιά μοναδική.
Λεύκα με το θρόισμά σου Λάμπεις μες στην αντηλιά,
Μέλι το χαμόγελό σου, Μαγική μου ζωγραφιά.
Νούφαρό μου ανθισμένο σε Νερά αστραφτερά,
Ξεχωρίζεις μέσα σ’ όλες, Ξωτική μου ομορφιά.
Όρκος μου το όνομά σου, Όνειρο πραγματικό,
Ποίημα το πρόσωπό σου, Περιβόλι ανθηρό.
Ρόδι άλικο γραμμένο, Ρεματιά μου δροσερή,
Σεληνόφωτη θωριά μου, Σεντεφένια μου μορφή.
Τρυφερή μου παρουσία, Τύχη μου χωρίς αλλά,
Ύπερος σε άσπρο κρίνο, Υακίνθου ευωδιά.
Φλόγα άσβεστη σιμά μου, Φέγγος όλου του καιρού,
Χάραμα τριανταφυλλένιο, Χάρη του Αυγερινού.
Ψιλοδιάλεχτο τραγούδι, Ψίθυρος μοσχοϊτιάς,
Ωραιόπλαστη σε όλα σαν το κάστρο της Ωριάς. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου