Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

Τότε-Τώρα


Τότε…
Το σκίρτημά σου σαν ερχόμουν,
το δάκρυ σου σαν έφευγα,
και των ματιών σου η φωνή, γλυκιά απαντοχή.
Τότε…
Στο γυρισμό μου το μυαλό, σαν έφευγα απ’ το σπίτι,
το είναι μου στα χέρια σου, σαν γύριζα ξανά.

Τώρα…
Σαν έρχομαι, απλώς κοιτάς,
σα φεύγω, ένα αντίο,
τα μάτια σου ατάραχα, μου δείχνουνε σιωπή.
Τώρα…
Κινώ για τη δουλειά και μαχαιριά το τότε,
γυρίζω, κι η λαχτάρα μου, φόβος και ταραχή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου